เอาสมบัติที่ข้าเฝ้ามานานแล้วก็จะหนีไป เจ้าช่างไร้เดียงสาจริง ๆ”
“มังกรเพลิงสังหาร!”
“ทักษะซวนตี้!”
“ทักษะเทียนซวน!”
มู่เฉียนซีเข้ามาใกล้และพยายามอย่างสุดกําลัง แต่ก็ไม่สามารถต้านทานมันได้
ทันใดนั้นกิ่งไม้นับไม่ถ้วนกลายเป็นหนามแหลมคม พุ่งเข้าใส่ร่างบาง
— แคร่ก! —
ในขณะนั้น อากาศโดยรอบดูเหมือนจะแข็งตัวและพื้นที่ทั้งหมดถูกแช่แข็งไป
มู่เฉียนซีรู้สึกประหลาดใจกับพลังอำนาจระดับมหาจักรพรรดิ ในทวีปเซี่ยโจวนี้ยังมีใครอีกที่บรรลุถึงระดับมหาจักรพรรดิ
เงาร่างสีขาวพุ่งเข้ามา มือเย็น ๆ คู่หนึ่งคว้าร่างมู่เฉียนซีไว้ ส่วนมืออีกข้างคว้าน่าหลานอวี้ เมื่อสบโอกาสที่ต้นไม้โบราณมัวตกใจ เขาก็พุ่งออกไปทันที
— ปัง! ปัง! ปัง! —
พวกเขาตกจากตําหนักปิงเสว่หลิง จากนั้นทั้งสามคนก็เบิกตากว้าง
จักพรรดิปิงเสว่หลิงตี้กล่าวว่า “เกิดบัดซบอะไรขึ้นกับพวกเจ้ากันแน่ ?!”
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “จักพรรดิปิงเสว่หลิงตี้ ดินแดนลึกลับนั้นมีสิ่งที่น่ากลัวเช่นนี้ เหตุใดท่านไม่รีบบอกพวกข้าก่อนหน้านี้เล่า ?”
เมื่อเจ้าต้นไม้บ้าพลังนั้นปรากฏขึ้น เกรงว่ามันจะล้มล้างได้ทั่วทั้งทวีป!
“สาวน้อย บอกข้ามา… เอ่อ… อืม… ในตอนนั้นข้าได้เห็นแล้ว มันไม่ได้เป็นเช่นนี้ สิ่งที่ข้าเห็นคือ…” จักรพรรดิปิงเสว่หลิงตี้เคยเข้าไป แต่กลับเป็นภาพฉากอื่น!
มันต่างจากที่มู่เฉียนซีและสหายได้พบเจอ“หรือว่าจังหวะโอกาสของทุกคนจะต่างกัน แต่สาวน้อย เจ้าโชคร้ายเกินไปแล้วท
