นางเองก็ต้องมีสติ ถึงจะหยุดยั้งความบ้าคลั่งของสองคนนั้นได้!
มีสติ! แล้วจะทำยังไงถึงจะมีสติล่ะ?
พลังธาตุวารีของมู่เฉียนซีไหลเวียนไปทั่วทั้งร่างกาย จากนั้นแสงสีฟ้าก็พุ่งขึ้นไปในอากาศ
“บุปผาหลั่งสายฝน! ”
ในดินแดนลึกลับของแคว้นเฉียนเซี่ยนี้ถูกปกคลุมไปด้วยน้ำแข็งหมื่นปี พลังธาตุวารีของมู่เฉียนซีก็พลันเปลี่ยนเป็นยะเยือกทันที และความเย็นยะเยือกนั้นก็ทำให้มู่เฉียนซีใจเย็นและสงบลงเช่นกัน
จากนั้นนางก็ลงมือทันที
ตูมมม!
เชียนอ้าวเซี่ยนั้นจัดการได้ง่าย เขาสลบหมดสติไปอย่างรวดเร็ว!
แต่พลังของนางหลานอวี้กำลังจะระเบิดขึ้น กระบี่ยาวเล่มนั้นเข้ามาใกล้ตัวนางแล้ว และเมื่อมาถึงขั้นที่อันตรายที่สุดก็ได้หยุดลง!
“ซีเอ๋อร์ รีบหลบเร็วเข้าไป! ”
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “น่าหลาน ในฐานะที่เจ้าเป็นคนที่ประสบความสำเร็จในการทำการค้า เจ้าควรจะควบคุมอารมณ์และความรู้สึกของตัวเองได้สิถึงจะถูก ดังนั้นเจ้ามีวิธีควบคุมตัวเองสิใช่ไหม! อย่าให้คนอื่นมาควบคุมเจ้าเช่นนี้”
มือของน่าหลานอวี้สั่น “ใช่! ข้าต้องควบคุมมันให้ได้! ข้าใช้กระบี่เล่มนี้กับซีเอ๋อร์ เป็นเรื่องที่ไม่อาจให้อภัยได้”
น่าหลานอวี้ดึงกระบี่กลับไป ชั่วครู่หนึ่งดวงตาของเขาก็ชัดเจนขึ้น
“นี่……นี่มันเกิดอะไรขึ้น? ” น่าหลานอวี่พึมพำด้วยความงุนงงสงสัย
“โอ๊ย! ” เชียนอ้าวเซี่ยที่ถูกมู่เฉียนซีทำให้สลบไป ตอนนี้ก็ได้ฟื้นขึ้นมาแล้ว
“เจ็บมากเลยอ่ะ เสี่ยวซี ข้าปว
