ว่าต่อมาเกิดเรื่องขึ้น …มิใช่เพราะว่าเชียนอ้าวเซี่ยนั้นมีสายเลือดที่บริสุทธิจึงได้รับความโปรดปรานจากจักรพรรดิปิงเสว่หลิงตี้ ครานี้ผู้ที่ตกลงไปเป็นเขา
“เสี่ยวซีซีช่วยข้าด้วย!” ทันทีที่เขาตกลงไป เขาก็ตะโกนออกมาและมู่เฉียนซีก็เร่งหยิบผ้าสีขาวออกมามัดเขาเอาไว้อย่างรวดเร็ว
น่าหลานอวี้ที่อยู่ด้านข้างก็ได้เข้ามาช่วยดึงตัวเขาขึ้นมา
มู่เฉียนซี “เจ้าระวังตัวเองหน่อยเซ่!” “อืม เจ้าวางใจได้เลย ต่อไปข้าจะระวังให้มาก” เชียนอ้าวเซี่ยกล่าวให้คำมั่น
เส้นทางในส่วนนี้ล้วนแต่เต็มไปด้วยกับดัก เมื่อเดินพ้นมาแล้วครึ่งทาง ทางในต่อจากนั้นก็เป็นหมอกหนาหนาวเย็นกลุ่มหนึ่ง หมอกนั้นครอบคลุมพวกเขาเอาไว้
ในพริบตาความกระหายเลือดในใจของมู่เฉียนซีไม่อาจจะควบคุมเอาไว้ได้ จิตสังหารจึงได้แผ่ซ่านออกมา
— ตูม! —
กระบี่มังกรเพลิงถูกชักออกมา และได้เปิดทางหมอกนั้นออก จากนั้นมันก็ค่อย ๆ ประสานกลับเข้าหากันทีละก้อน ๆ พลันปรากฏบุรุษในชุดสีขาวสองคนขึ้นมา เชียนอ้าวเซี่ยสวมชุดสีขาวทั้งตัว แต่กลับมีรูปลักษณ์ราวกับเทพมาร เขาเหมือนกับปีศาจหิมะ
ส่วนน่าหลานอวี้เองก็ใส่ชุดสีขาว แต่กลับให้ความรู้สึกที่นุ่มนวลราวกับหยกเนื้อดี
— ปัง! —
เดิมทีพวกเขาทั้งสองลงมือต่อสู้กับมู่เฉียนซี แต่ในตอนที่พวกเขาทั้งสองได้เข้าไปใกล้กัน กลับเปลี่ยนทิศทางการโจมตีไป หันไปสู้กันเอง
น่าหลานอวี้มีพลังความแข็งแกร่งระดับราชาแห่งภูต ส่วนเชียนอ้าวเซี่ยนั้นมีเพียงกร
