ย ทันทีที่มู่เฉียนซีขยับตัว นางก็กระโดดขึ้นมาบนพื้นเรียบได้สำเร็จ ในที่สุดก็ปลอดภัยแล้ว มีความตื่นเต้นแต่ไร้อันตรายน่าหลานอวี้กล่าวขึ้น “ซีเอ๋อร์ เจ้าไม่เป็นไรนะ โชคดีที่เซี่ยตอบสนองไว”สายตาของน่าหลานอวี้มองไปยังผมสีดำที่รุงรัง ใบหน้าของชายผู้นั้นดูมีเสน่ห์ราวกับเทพมารปฏิกิริยาของเซี่ยเมื่อสักครู่นี้เร็วกว่าเขา ความรวดเร็วของเซี่ยนั้นไวเกินกว่าที่เขาจินตนาการเอาไว้ เห็นได้ชัดว่าแต่เล็กมานั้น เซี่ยไม่สามารถที่จะฝึกยุทธ์ได้ แต่ความเร็วของเขากลับรวดเร็วได้เช่นนั้น ทำให้น่าหลานอวี้ประหลาดใจอยู่บ้างเชียนอ้าวเซี่ยเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย มองไปทางน่าหลานอวี้ น่าหลานอวี้ก็ชะงักไป พวกเขาทั้งสองรู้จักกันมาเกือบยี่สิบปี ความเข้าใจกันโดยปริยายนี้ยังคงมีอยู่เชียนอ้าวเซี่ยมองมู่เฉียนซีแล้วกล่าว “เสี่ยวซีซี ข้าทำให้เจ้าตกใจเสียแล้ว”มู่เฉียนซี “ดูเหมือนว่าข้าจะดูเบาจักรพรรดิปิงเสว่หลิงตี้แล้ว แดนลับที่เขาแก้ไขแล้วนั้น ไม่ธรรมดาอย่างที่คิดเอาไว้ อีกอย่าง พวกเราต้องการที่จะเข้าไปยังใจกลางของแดนลับนี้ แน่นอนว่ามันคงจะไม่ง่ายดายนัก”มู่เฉียนซีที่หล่นลงไปนั้นไม่ได้เห็นการเคลื่อนไหวของเชียนอ้าวเซี่ย แน่นอนว่านางไม่สงสัยในปีศาจหิมะอย่างสวะเซี่ย นางนั้นคิดเพียงแค่ว่าเขาอยู่ห่างจากนางไม่มาก และก็แค่บังเอิญคว้านางไว้ได้ทันก็เท่านั้นเชียนอ้าวเซี่ย “เช่นนั้นแล้วเสี่ยวซีซี จากนี้ไปให้ข้าเดินอยู่ด้านหน้าดีไหม ?”“ไม
