เขารู้ดีว่าพวกเขาได้เข้าสู่ดินแดนที่อันตรายมากเข้าให้แล้วมู่เฉียนซีพยักหน้า “พวกเรารู้แล้ว เข้าไปข้างในเถอะ”“ข้าเดินนําหน้าเอง ข้านั้นไม่เชื่อว่าสถานที่ที่บรรพบุรุษทิ้งไว้จะทําร้ายลูกหลานของเขา”เชียนอ้าวเซี่ยอยากจะเป็นวีรบุรุษสักครั้ง แต่มู่เฉียนซีกลับดึงร่างเขามาอยู่ข้างหลังนาง “เจ้าอย่าได้เคารพภักดีบรรพบุรุษของเจ้าเกินไปนัก หากไม่รอบคอบแล้วเจ้าตกอยู่ในอันตรายจะทำอย่างไร ? เจ้าไม่มีพลังวิญญาณ ไปอยู่ด้านหลังเถอะ”มู่เฉียนซีแข็งแกร่งที่สุด และยังมีไม้ตายจํานวนมากอยู่กับตัว นางจึงเดินนําหน้าเขา ให้เชียนอ้าวเซี่ยอยู่ตรงกลาง และมีน่าหลานอวี้อยู่ท้ายสุด— แกร๊ก! —มู่เฉียนซีเหยียบพื้นน้ำแข็ง ทันใดนั้นก็มีเสียงดังออกมาน้ำหนักของตนเองไม่หนักเท่าธารน้ำแข็งที่ไม่รู้ว่าหนามากเพียงใด นั่นหมายความว่ามีกับดักอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขา— ปัง —ทั้งร่างของมู่เฉียนซีตกลงไปข้างล่างอย่างไม่สามารถควบคุมได้ ในตอนนี้เอง นางได้เห็นเงาร่างเงาหนึ่งที่ขาวดั่งหิมะพุ่งเข้า และจับมู่เฉียนซีเอาไว้เชียนอ้าวเซี่ย “เสี่ยวซีซีจับข้าเอาไว้ อย่าปล่อยมือเชียวนะ!”ที่เบื้องล่างนั้นเป็นเหวลึกอย่างไร้จุดสิ้นสุด ถ้าหากว่าเชียนอ้าวเซี่ยไม่ได้จับนางไว้แล้วนางตกลงไปข้างล่างละก็ ทั้งร่างและกระดูกนั้นคงแหลกไม่มีเหลือถึงแม้ว่าเชียนอ้าวเซี่ยจะถูกเลี้ยงตามใจมา แต่อย่างไรเสียเขาก็เป็นชาย แรงของเขานั้นมีมากด้วยเพราะยืมเอาพลังของเชียนอ้าวเซี่
