่งหิมะพุ่งเข้า และจับมู่เฉียนซีเอาไว้
เชียนอ้าวเซี่ย “เสี่ยวซีซีจับข้าเอาไว้ อย่าปล่อยมือเชียวนะ!”
ที่เบื้องล่างนั้นเป็นเหวลึกอย่างไร้จุดสิ้นสุด ถ้าหากว่าเชียนอ้าวเซี่ยไม่ได้จับนางไว้แล้วนางตกลงไปข้างล่างละก็ ทั้งร่างและกระดูกนั้นคงแหลกไม่มีเหลือ
ถึงแม้ว่าเชียนอ้าวเซี่ยจะถูกเลี้ยงตามใจมา แต่อย่างไรเสียเขาก็เป็นชาย แรงของเขานั้นมีมาก
ด้วยเพราะยืมเอาพลังของเชียนอ้าวเซี่ย ทันทีที่มู่เฉียนซีขยับตัว นางก็กระโดดขึ้นมาบนพื้นเรียบได้สำเร็จ ในที่สุดก็ปลอดภัยแล้ว มีความตื่นเต้นแต่ไร้อันตราย
น่าหลานอวี้กล่าวขึ้น “ซีเอ๋อร์ เจ้าไม่เป็นไรนะ โชคดีที่เซี่ยตอบสนองไว”
สายตาของน่าหลานอวี้มองไปยังผมสีดำที่รุงรัง ใบหน้าของชายผู้นั้นดูมีเสน่ห์ราวกับเทพมาร
ปฏิกิริยาของเซี่ยเมื่อสักครู่นี้เร็วกว่าเขา ความรวดเร็วของเซี่ยนั้นไวเกินกว่าที่เขาจินตนาการเอาไว้ เห็นได้ชัดว่าแต่เล็กมานั้น เซี่ยไม่สามารถที่จะฝึกยุทธ์ได้ แต่ความเร็วของเขากลับรวดเร็วได้เช่นนั้น ทำให้น่าหลานอวี้ประหลาดใจอยู่บ้าง
เชียนอ้าวเซี่ยเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย มองไปทางน่าหลานอวี้ น่าหลานอวี้ก็ชะงักไป พวกเขาทั้งสองรู้จักกันมาเกือบยี่สิบปี ความเข้าใจกันโดยปริยายนี้ยังคงมีอยู่
เชียนอ้าวเซี่ยมองมู่เฉียนซีแล้วกล่าว “เสี่ยวซีซี ข้าทำให้เจ้าตกใจเสียแล้ว”
มู่เฉียนซี “ดูเหมือนว่าข้าจะดูเบาจักรพรรดิปิงเสว่หลิงตี้แล้ว แดนลับที่เขาแก้ไขแล้วนั้น ไม่ธรรมดาอย่า
