วกเจ้ามีตาแต่หามีแววไม่ พวกเจ้าตามไปเช่นนี้แล้วข้ากับเสี่ยวซีซีจะเดินเล่นกันได้ยังไงเล่า! แยกย้ายกันไปให้หมด! แยกย้าย ๆ! ”
มุมปากของพวกเขากระตุกขึ้น เดินเล่น!
องค์รัชทายาท นี่เป็นดินแดนลึกลับของตระกูลท่านนะ! มีมรดกตกทอดมีสมบัติอันล้ำค่าตั้งมากมาย นึกไม่ถึงว่าท่านคิดเพียงแค่มาเดินเล่นกัน เช่นนี้จะดีเหรอ?
น่าหลานอวี้กล่าวอย่างอ่อนโยนว่า “ข้าจะปกป้องซีเอ๋อร์เอง”
ในขณะที่ล่องหนอยู่นั้น จู่ ๆ พวกเขาก็รับรู้ได้ถึงกลิ่นอายของจิตสังหาร!
มีองค์รัชทายาทผู้งดงามดุจดั่งบุปผา อีกทั้งยังมีจอมภูตพลังธาตุแสงอย่างคุณชายน่าหลานคอยปกป้องอยู่ พวกเขาอยู่ตรงนี้ก็ทำให้ดูเกะกะไม่สะดวก ดังนั้นจึงควรล่าถอยออกไปก่อนดีกว่า
หลังจากที่พวกเขาแยกจากไป ก็เหลือเพียงแค่มู่เฉียนซี เชียนอ้าวเซี่ยและน่าหลานอวี้สามคนเท่านั้น
มู่เฉียนซีหันไปมองเชียนอ้าวเซี่ยและกล่าวว่า “ที่นี่เป็นถิ่นของเจ้า เลือกตามความรู้สึกของเจ้าเถอะ! ”
เชียนอ้าวเซี่ยรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก “เสี่ยวซีซีเชื่อใจข้าขนาดนั้นเลยเหรอ ตกลง ข้าจะไม่ทำให้เสี่ยวซีซีผิดหวังแน่นอน”
“จะมัวพูดไร้สาระอยู่อีกนานไหม ยังไม่รีบนำทางไปอีก! ” น่าหลานอวี้กล่าวด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยจะดีนัก
ดินแดนแห่งนี้คือดินแดนลึกลับของแคว้นเฉียนเซี่ย และไม่ใช่สถานที่ที่ไร้อันตราย!
สัตว์ร้ายน้ำแข็งหิมะที่อยู่ตรงหน้า ความแข็งแกร่งใกล้เคียงกับพลังวิญญาณขั้นจักรพรรดิ ไม่ง่ายที่จะรับมือเลย!
“เ
