สี่ยวซีซี เจ้าปกป้องข้าด้วยนะ! ” เชียนอ้าวเซี่ยหลบอยู่ด้านหลังมู่เฉียนซีด้วยความตกใจและมองมู่เฉียนซีด้วยสายตาที่น่าสงสาร
น่าหลานอวี้อยากจะตบเจ้าหมอนี่ให้ตายก็มิปาน สู้ไม่ได้ก็ไปหลบดีดีสิ เวลาน่าเสียวน่าขวานเช่นนี้ยังมีหน้ามาทำตัวออดอ้อนให้ซีเอ๋อร์สงสารอีก
สีหน้าของมู่เฉียนซีดำคล้ำ “เจ้าไปหลบให้ไกล ๆ หน่อย! ”
กระบี่มังกรเพลิงถูกชักออกมาจากฝัก เปลวไฟสีแดงเข้มพุ่งออกไปปะทะกับสัตว์ร้ายน้ำแข็งหิมะกลุ่มนั้น!
เปลวไฟสีแดงเข้มนั้นยับยั้งสัตว์ร้ายน้ำแข็งหิมะไว้ได้ ภายในชั่วพริบตาก็สามารถจัดการไปได้สามสี่ตัว!
ปัง! ปัง! ปังงงงง!
ถึงแม้ว่าเชียนอ้าวเซี่ยจะชอบแสร้งทำตัวเป็นคนที่น่าสงสาร แต่เขาก็ไม่เข้าไปรบกวนการต่อสู้ของมู่เฉียนซี ดังนั้นเขาจึงพาตัวเองไปหลบในที่ที่ปลอดภัยที่สุด
หลังจากที่จัดการกับเหล่าสัตว์ร้ายน้ำแข็งหิมะได้สำเร็จ แต่กลับได้เจอกับกลุ่มคนเลวบางกลุ่มเข้า ตอนนี้พวกเขายังไม่ต้องการที่จะเป็นศัตรูกับมู่เฉียนซี แต่สายตาของพวกเขาเพ่งเล็งไปที่เชียนอ้าวเซี่ย!
ถึงแม้ว่าเชียนอ้าวเซี่ยจะเป็นคนไร้ประโยชน์ แต่ในถิ่นของเขาเช่นนี้ เลือดของเขากลับมีประโยชน์มากในดินแดนแห่งนี้ ท่านรองเจ้าสำนักกำชับเอาไว้อย่างเด็ดขาดว่า ไม่ว่ายังไงก็ต้องนำตัวเชียนอ้าวเซี่ยไปให้ได้
“องค์รัชทายาท ท่านดูสองคนนั้นสิ ทิ้งท่านไม่สนใจไยดีท่านเลย ท่านไปกับพวกเราเถอะ! พวกเราสัญญาว่าจะดูแลท่านเป็นอย่างดี”
เชียนอ้าวเซี่ย “ข้าไม
