ปยังอวิ๋นหวงที่หมอบคลานอยู่ ทุกคนต่างอุทานออกมาคําหนึ่งด้วยความตกใจ ช่างเป็นกระบวนท่าที่แข็งแกร่งอย่างแท้จริง
อวิ๋นหวงเจ็บปวดจนเป็นลมไปหลายต่อหลายครั้ง
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ข้าเตือนเจ้าแล้วแท้ ๆ เจ้ากลับยังรนหาที่ตาย เช่นนั้นตอนนี้เจ้าอดทนกับความทุกข์ให้ดี ๆ ก็แล้วกัน”
“สาวน้อยเจ้าบังอาจนัก กล้าลงมืออย่างโหดเหี้ยมถึงเพียงนี้ เจ้าคิดว่าสํานักอวิ๋นเยียนของเรามีไว้แค่โอ้อวดรึ ?!”
บุตรสาวสุดที่รักของตนเองได้รับบาดเจ็บขนานหนักเช่นนี้ อวิ๋นปู้ป้ายก็โกรธจนอยากจะฆ่าคนแล้ว แรงกดดันของจักรพรรดิแห่งภูตระดับเก้าแข็งแกร่งกว่าอวิ๋นหวงมาก
สํานักอวิ๋นเยียนปกครองแบบเผด็จการมาแต่ไหนแต่ไร หากรองเจ้าสำนักอวิ๋นอย่างอวิ๋นปู้ป้ายคิดจะรังแกคนผู้น้อยอย่างไร้ยางอาย คนอื่นก็ทําอะไรเขาไม่ได้
ทันใดนั้นเชียนอ้าวเซี่ยกล่าวขึ้น “รองเจ้าสํานักอวิ๋น บนเวทีประลอง การได้รับบาดเจ็บโดยไม่ตั้งใจเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงได้ยาก เจ้าไม่สามารถโกรธผู้อื่นได้เพียงเพราะบุตรสาวของเจ้าได้รับบาดเจ็บ”
อวิ๋นปู้ป้าย “แม้แต่ฮ่องเต้เหวินเต๋อก็ยังไม่กล้ากล่าวกับข้าเช่นนี้ เจ้าเป็นเพียงขยะ จะบังอาจเกินไปหน่อยแล้ว”
“แล้วเจ้าต้องการอะไร ?” มู่เฉียนซีแค่นเสียงเย็นชา
“ทําลายเจ้าแล้วพาเจ้ากลับไปยังสํานักอวิ๋นเยียน” อวิ๋นปู้ป้ายกล่าวอย่างโหดเหี้ยม
“เจ้ามีสิทธิ์อะไร ?” เวลานี้มู่เฉียนซีไม่อยากเปิดเผยความแข็งแกร่งของตนเองมากนัก ความแข็งแกร่งที่แท้จร
