— ปัง! —
แน่นอนว่ามู่เฉียนซีนั้นไม่ยอมให้เจ้าสวะเซี่ยผู้นี้ได้ใจ ทว่าผลสุดท้าย…
เชียนอ้าวเซี่ยนั้นรู้สึกอยู่ไม่เป็นสุข เขาล้มลงบนพื้น จมูกกระแทกพื้นได้รับบาดเจ็บ
“อ๊าก!” เชียนอ้าวเซี่ยร้องคร่ำครวญ
ทุกคนในที่นั้นต่างสับสนวุ่นวาย นี่มันอะไรกัน…? เสียทีที่เมื่อครู่นี้พวกเขาคิดว่าองค์รัชทายาทเซี่ยเป็นยอดฝีมือซ่อนคมเอาไว้ในฝัก ไม่ยอมเปิดเผยพลังที่แท้จริง มาตอนนี้เมื่อองค์รัชทายาทล้มลง ก็ได้ทำให้ภาพในจินตนาการของพวกเขามลายหายสิ้น
พวกเขาคิดมากไปแล้วจริงเชียว! องค์รัชทายาทเซี่ยมีร่างกายที่ไร้ประโยชน์ตั้งแต่กำเนิด แล้วเขาจะกลายเป็นยอดฝีมือไปได้เช่นไรกันเล่า
อวิ๋นปู้ป้ายเองก็ดูแคลนเชียนอ้าวเซี่ยอย่างยิ่ง เป็นถึงองค์รัชทายาทแห่งแคว้นแคว้นหนึ่ง กลับมีสภาพน่าสมเพชเช่นนี้ ดูเหมือนว่าแคว้นเฉียนเซี่ยนั้นจะถูกลิขิตมาให้ตกอยู่ในกำมือของสำนักอวิ๋นเยียนของพวกเขาแน่แล้ว
เชียนอ้าวเซี่ยลุกขึ้นมาปัดฝุ่นตามตัว ขณะนั้นเองเขาก็เห็นองค์ชายเหล่านั้นที่รออยู่บนเวทีประลองอย่างใจร้อน
เชียนอ้าวเซี่ยยิ้ม กล่าวว่า “เสี่ยวซีซี เจ้าอย่าคิดถึงข้ามากเกินไปล่ะ รอข้าจัดการพวกนั้นเสร็จสิ้นเสียก่อน ข้าจะกลับมาในทันใด” องค์ชายใหญ่หัวเราะเย้ยหยันทันที “ฮ่า ๆ ๆ เชียนอ้าวเซี่ย เจ้านั้นแม้แต่จะยืนยังยืนไม่อยู่ กลับกล่าวว่าจะจัดการพวกเรา ฝันกลางวันแท้ ๆ!”
“พี่ใหญ่ ท่านเองก็มิใช่ว่าไม่รู้ องค์รัชทายาทนั้นวัน ๆ เอาแต่ฝันกลางวัน ท่
