นก็ทิ่มเข็มยาเข็มหนึ่งที่ต้นขาของเขา “ไม่ต้องทำหน้าทำตาหวาดกลัวขนาดนั้นหรอกหน่า อันที่จริงแล้วข้าก็ไม่ได้ทำเรื่องที่เกินไปสักหน่อย ก็แค่เอาของขวัญมาให้ ให้เจ้าได้เล่นสนุก ๆ ก็เท่านั้น”
หลังจากที่โดนเข็มยาเข็มนี้แล้ว ศิษย์พี่ใหญ่ผู้นี้ก็เกิดความสับสนขึ้นในชั่วครู่หนึ่ง จากนั้นในหัวสมองของเขาก็ว่างเปล่า
“จะ เจ้า……เจ้าวางยาพิษข้า พิษทำอะไรข้าไม่ได้หรอก ข้าเป็นนักปรุงยา ข้ามีวิธี……ขะ ข้ามีวิธี……”
เขาเอาแต่พึมพำกับตัวเองว่าเขามีวิธีแก้พิษนี้ แต่สุดท้ายกลับคิดไม่ถึงเลยว่า เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองนั้นโดนพิษอะไรเข้าไป?
ไม่มีวิธี? เขาคิดวิธีแก้พิษไม่ออกเลย?
ต่อไป เขาก็จะกลายเป็นหุ่นเชิดที่ถูกพิษควบคุม
เชียนอ้าวเซี่ยกล่าวอย่างเร่งเร้าว่า “เสี่ยวซีซี เรารีบไปกันเถอะ! ไม่มีอะไรให้น่าดูแล้ว แต่ถ้าหากเสี่ยวซีซีสนใจแล้วล่ะก็ ข้าก็จะ……”
ใบหน้าของน่าหลานอวี้พลันเปลี่ยนไป และเตะเชียนอ้าวเซี่ย “เซี่ย นับวันเจ้ายิ่งไร้ยางอายจริง ๆ”
“ถึงแม้ว่าข้าจะเป็นองค์รัชทายาทที่หน้าตางดงามพร่างพราย แต่หากการไร้ยางอายจะทำให้ข้าได้ชายาเอกมา ข้ายอมที่จะเป็นคนไร้ยางอาย”
“ชายาเอก นี่ สตรีทั่วทั้งเซี่ยโจวอยากจะเป็นชายาเอกของเจ้า เจ้ายังบอกว่าเจ้าหาชายาเอกไม่ได้อีกเหรอ”
“แต่ข้าอยากได้คนนี้แค่คนเดียว”
เขาสองคนยังคงยืนทะเลาะกันอยู่ภายในห้องนี้ ใครจะรู้ว่ามู่เฉียนซีนั้นออกไปตั้งนานแล้ว
เชียนอ้าวเซี่ยตามไปอย่างรีบร้อน “เสี่