เชียนอ้าวเซี่ยกล่าวว่า “เสี่ยวซี รอข้าด้วยสิ ข้าก็หิวเหมือนกันนะ! ”
“ข้าก็หิว! ”
เชียนอ้าวเซี่ยเห็นอาหารที่วางอยู่บนโต๊ะก็ตกตะลึงอึ้งไปครู่หนึ่ง จากนั้นพวกเขาก็หันไปมองบุรุษที่รูปร่างหน้าตาดุจดั่งเทพมาร นี่กินหมดนี่เลยเหรอ!
มู่เฉียนซีกล่าว “หิวมาหลายเดือนก็เลยกินได้เยอะ แต่ปกติก็กินเยอะแบบนี้แหละ”
เชียนอ้าวเซี่ยกับน่าหลานอวี้เห็นจวินโม่ซีก้มหน้าก้มตากินอย่างเอร็ดอร่อยเช่นนี้พวกเขาก็ไม่รู้สึกถึงความกระหายแล้ว
หลังจากที่จวินโม่ซีกินทุกอย่างตรงหน้าหมดเกลี้ยง เขาก็กล่าวว่า “สาวน้อย จ่ายเงิน! ”
เชียนอ้าวเซี่ยได้ยินคำพูดนี้เปลวไฟในดวงตาก็ลุกโชนขึ้น!
“นี่เจ้าเป็นผู้ชายนะ มากินข้าวแล้วยังกินเยอะขนาดนี้ แพงก็แพง แล้วจะให้ผู้หญิงมาจ่ายเงินให้เจ้าอีกเหรอ เจ้ามันไร้ยางอายจริง ๆ เลย”
จวินโม่ซีกล่าว “ทำไมข้าจะให้นางจ่ายไม่ได้ นางเป็นคนเลี้ยงดูข้า อยู่ฟรีกินฟรีเว้ย! ”
รอยยิ้มบนใบหน้าของเชียนอ้าวเซี่ยแข็งทื่อ “เสี่ยวซี เลี้ยงเจ้าจริง ๆ งั้นเหรอ! ”
“ก็ใช่นะสิ! ”
เชียนอ้าวเซี่ยหันไปพูดกับมู่เฉียนซีว่า “เสี่ยวซี เจ้าดูข้าสิ ข้าทั้งหน้าตางดงาม แถมยังเอวบางร่างน้อยอีก หากเจ้าจะเลี้ยงดูไอ้เจ้าหน้าขาวนี่ เจ้าเลี้ยงดูข้าดีกว่า นะนะ มันก็เหมือนกันนั่นแหละ! เจ้าตะกละนี่กินเยอะขนาดนี้เดี๋ยวอีกหน่อยก็คงจะอ้วนเหมือนหมู สู้มาเลี้ยงดูข้าดีกว่า”
จวินโม่ซีกล่าวอย่างโกรธเกรี้ยวขึ้น “กะเทยอย่างเจ้ามีอะไรดีเหรอ? หน้า
