หญ่ของนางออกไปด้วย และก่อนที่เขาจะไป แน่นอนว่าเขาจะต้องสนองความปรารถนาในการกินให้อิ่มท้องก่อน
มู่เฉียนซีลงมือย่างเนื้อให้จวินโม่ซีด้วยตัวเอง ทว่า กลับทำให้เชียนอ้าวเซี่ยกับน่าหลานอวี้อิจฉาตาร้อนจนแทบจะบ้าคลั่ง เจ้าหมอนี่……
เดิมทีพวกเขาสองคนคิดจะแย่งจวินโม่ซีกิน ทว่า ความเร็วของพวกเขานั้นไม่อาจเทียบชั้นกับจวินโม่ซีได้เลย
หลังจากที่จวินโม่ซีกินจนอิ่มท้อง เขาก็กล่าวขึ้นว่า “ใกล้ได้เวลาแล้วหล่ะ”
กลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวกำลังใกล้เข้ามา “เอิ๊ก! ” จวินโม่ซีเรอออกมาพลางเอามือลูบหน้าท้อง ก่อนจะกล่าวขึ้นว่า “ในที่สุดก็มาแล้ว! ”
ผู้อาวุโสสี่รักษาอาการบาดเจ็บหายก็มาคิดบัญชีทันที ครั้งนี้เขามาคนเดียวเพียงลำพัง เขามีพลังวิญญาณเป็นถึงมหาจักรพรรดิ จะต้องสู้กับมู่เฉียนซีอย่างสุดใจ คนที่ซวยต้องเป็นมู่เฉียนซีแน่นอน เขาไม่จำเป็นต้องคำนึงถึงการบาดเจ็บและการตายของศิษย์
จวินโม่ซีกล่าว “ตาเฒ่า เจ้าต้องการแผนที่ม้วนไผ่โบราณไม่ใช่รึ งั้นก็ตามข้ามาให้ทันล่ะ! ไม่แน่บางทีข้าอารมณ์ดีอาจจะมอบมันให้แก่เจ้าก็ได้นะ”
พลังวิญญาณทั้งหมดก็ปลดปล่อยออกมา และร่างของจวินโม่ซีก็พุ่งออกไปราวกับกระสุนใหญ่ก็มิปาน
เขาหัวเราะพลางตะโกนกล่าวว่า “สาวน้อย ต้องจากกันอีกแล้ว เจอกันคราวหน้าต้องเตรียมของอร่อย ๆ ไว้ให้ข้าเยอะ ๆ นะ! ”
มู่เฉียนซีโยนแหวนออกมาจากมิติวงหนึ่ง ก่อนจะตะโกนกล่าวว่า “ข้างในมีของอร่อยรสเด็ดสำหรับเจ้าเยอะเลย อย่าปล่
