แล้วอ่ะ แต่ครั้งนี้ข้าไม่กินที่ร้านแล้วนะ ข้าอยากกินฝีมือที่เจ้าทำมากกว่า”
มู่เฉียนซีอดสงสัยไม่ได้จริง ๆ ว่ากระเพาะของเจ้าตะกละจวินโม่ซีนี่มีหลุมดำอยู่หรือเปล่า ทำไมถึงได้กินไม่หยุดปากเช่นนี้นะ
เชียนอ้าวเซี่ยกรีดร้องเสียงดังลั่นขึ้น “ห๊ะ! อะไรนะ? เจ้าจะให้เสี่ยวซีทำอาหารให้เจ้ากินเนี่ยะนะ! เจ้าฝันไปเถอะ! ”
น่าหลานอวี้กล่าว “โรงน้ำชาแห่งนี้เป็นของบ้านประมูลอันดับหนึ่ง หากราชาโอสถหิวก็สามารถสั่งอาหารต่อได้เลย ข้าเหมาให้หมดแล้ว”
จวินโม่ซีกล่าว “ข้าจะกินอาหารที่สาวน้อยทำ”
เชียนอ้าวเซี่ยแบะปากก่อนจะกล่าวขึ้นว่า “เจ้าไม่กลัวท้องเสียหรือยังไง”
จวินโม่ซียิ้มยิงฟันพลางกล่าว “ข้าเป็นนักปรุงยา ท้องเสียข้าก็มียา ดังนั้นข้าไม่กลัว”
เป็นนักปรุงยาแล้วจะเจ๋งนักรึไง เหอะ! เชียนอ้าวเซี่ยกับน่าหลานอวี้แทบอยากจะต่อยเจ้าหมอนี่ให้ฟันร่วง ดูสิว่ายังจะตะกละกินได้อยู่อีกไหม?
มู่เฉียนซี “เอาล่ะ ถ้าอยากกินก็ตามข้ามา! ”
เชียนอ้าวเซี่ยกับน่าหลานอวี้รู้สึกอึดอัดใจเป็นอย่างมาก! ดูเหมือนว่าเสี่ยวซี (ซีเอ๋อร์) จะตามใจเจ้าหมอนี่มาก ซึ่งพวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อนเลย
ด้วยสถานะของนาง ความแข็งแกร่ง ความสามารถต่าง ๆ นางไม่มีความจำเป็นใดที่ต้องตามใจใครถึงเพียงนี้ หรือจะเป็นเพราะว่า……นางชอบเจ้าหมอนี่เอามาก
ต้องบอกเลยว่าเชียนอ้าวเซี่ยกับน่าหลานอวี้นั้นคิดมากไปจริง ๆ จวินโม่ซีกำลังจะหลบหนีครั้งใหญ่ อีกทั้งยังช่วยนางล่อศัตรูรายใ
