ได้ ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม วันนี้พวกเจ้าจะต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย!”
— ตูม! —
สถานการณ์ในตอนนี้ จำเป็นที่จะต้องต่อสู้อย่างสุดชีวิต
“เสี่ยวหง อู๋ตี้ ออกมา!” มู่เฉียนซีตะโกน
ใบหน้าของผู้อาวุโสที่สี่และพรรคพวกเปลี่ยนไปอย่างมาก “สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสาม!” ในตอนที่มู่เฉียนซีเรียกอู๋ตี้และเสี่ยวหงออกมานั้น ยอดฝีมือระดับจักรพรรดิก็เริ่มเคลื่อนไหวแล้ว เมื่อสู้ไม่ได้ก็คงต้องรุม ถึงแม้ว่าฝ่ายตรงข้ามจะมียอดฝีมือระดับมหาจักรพรรดิก็ตาม
จวินโม่ซีในเวลานี้ยิ้มออกแล้ว “มู่เฉียนซีสาวน้อย คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะคละเคล้าอยู่ในทวีปเซี่ยโจวได้ไม่เลวเลย ทันทีที่เริ่มสู้ก็มียอดฝีมือระดับจักพรรดิตั้งหลายคนช่วยเหลือ”
แววตาของผู้อาวุโสที่สี่พลันหม่นหมอง หากว่าเขาไม่ได้รับบาดเจ็บก็ไม่ต้องกลัวพวกเขาเลย แต่ทว่าตอนนี้…
ถึงแม้ว่าตอนนี้เขาจะสามารถสังหารคนเหล่านี้ได้ทั้งหมด แต่เกรงว่าบรรดาศิษย์ของเขาเองก็คงล้มตายไปไม่น้อย คนเหล่านี้ล้วนเป็นศิษย์ที่เขาทุ่มทั้งแรงกายแรงใจฝึกฝน หากมาตายเอาเช่นนี้ ช่างน่าเสียดายจริง ๆ
มุมปากของมู่เฉียนซีโค้งขึ้นเล็กน้อย “ผู้อาวุโสที่สี่ ถึงแม้ท่านจะดูถูกทวีปเซี่ยโจว ท่านก็จำต้องยอมรับในเรื่องนี้ นั่นก็คือมังกรที่แข็งแกร่งสู้กับงูดินเจ้าถิ่นมิได้ ท่านอยากจะให้พวกเราตาย หรือว่าอยากจะให้บรรดาศิษย์ของท่านตายทั้งหมด จงเลือกเอาเอง”
ผู้อาวุโสที่สี่แค่นเสียงเย็นชา “สาวน้อย เจ้าอย่า
