ยดี นี่ไม่เหมือนเขาเลย
น่าหลานอวี้รู้สึกแปลกใจ เซี่ยพูดได้ดีถึงเพียงนั้น วันนี้กลับถอยอย่างว่าง่ายไม่เหมือนเขาคนเดิม
“น่าหลานอวี้…”
“ข้าจะให้ยอดฝีมือจักรพรรดิระดับสูงมาปกป้องเจ้า จงระวังตัวให้มาก หากสู้ไม่ได้ก็สามารถหลบซ่อนไปก่อนได้ระยะหนึ่ง” น่าหลานอวี้กล่าว
แม้แต่เชียนอ้าวเซี่ยยังไปแล้ว ตัวเขาเองก็ไม่ใช่คนที่ไม่รู้เรื่องรู้ความ แม้จะกังวลใจเป็นห่วงนาง แต่เขาก็จำต้องกลับไป มู่เฉียนซียิ้ม “เจ้าวางใจได้ ชีวิตของข้ามีค่ามาก ข้าจะไม่ยอมตายเป็นแน่”
น่าหลานอวี้ “จริงดังเจ้าว่า”
ผู้อาวุโสที่สี่ขมวดคิ้วมองสตรีอายุน้อยที่ยิ้มแย้มแจ่มใสราวกับบุปผาเบ่งบาน เห็น ๆ กันอยู่ว่านางนั้นโดนยาคร่าชีวิตของเขาไปแต่กลับยังไม่ตาย และยังสนทนาอยู่กับมิตรสหายของนางอย่างมีความสุข เขาพึมพำกับตนเอง “หรือว่าร่างกายของแม่สาวน้อยผู้นี้นั้นจะสามารถป้องกันพิษทั้งร้อยชนิดได้ ?”
ผู้อาวุโสที่สี่กล่าว “จับตาดูสาวน้อยผู้นั้นเอาไว้ให้ดี อย่าให้นางหนีไปได้”“ขอรับ!”เดิมทีพวกเขาคิดว่าจะมีศิษย์น้องหญิงที่เข้ามาแย่งความรักจากผู้เป็นอาจารย์อีกหนึ่งคน แต่คิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่านางจะไม่รู้ดีร้ายกล้าปฏิเสธเช่นนั้น จัดการเสียก็ดีพวกเขาถือว่ารู้จักนิสัยของผู้เป็นอาจารย์ดี เจ้าเด็กนั่นไม่ไว้หน้าท่านอาจารย์เช่นนี้ ความตายเป็นสิ่งที่แน่นอนสำหรับนางในคืนวันนั้น ผู้อาวุโสที่สี่รู้ว่ามู่เฉียนซียังไม่ตาย ท้ายที่สุดเขาจึงเคลื่อนไหวไปยังหอ
