่ต่อไปแล้วจริง ๆ อาถิงขบกัดฟันอยู่ในมิติ มู่เฉียนซีกล่าว “พวกเขานั้นมีมหาจักพรรดิแห่งภูตระดับหนึ่งหนึ่งคน ที่เหลือนั้นอย่างน้อยล้วนแต่เป็นจักรพรรดิแห่งภูตระดับสูง ข้าเองก็ไม่อยากให้พวกเจ้ามีอันตราย”
เชียนอ้าวเซี่ยและน่าหลานอวี้ตกตะลึง หนึ่งในพวกเขาไม่มีระดับการฝึกฝนเลย และอีกคนก็เป็นเพียงระดับจักรพรรดิเท่านั้น เมื่อต้องไปสนใจคนพวกนั้น พวกเขาก็ดูไม่พอใจ
เวลานี้น่าหลานอวี้ตกตะลึงเล็กน้อย ในพวกเขานั้นไม่ได้มีการฝึกยุทธ์ใด ๆ จะมีก็แต่เพียงระดับราชาผู้เดียว ซึ่งไม่เพียงพอให้เผชิญหน้ากับคนเหล่านั้นอย่างสิ้นเชิง
น่าหลานอวี้รู้สึกเสียใจภายหลังที่ตอนนั้นเขาเลือกที่จะเรียนการทำการค้า แต่ไม่เลือกที่จะฝึกยุทธ์
มาตอนนี้สตรีที่ตนเองชอบพอนั้นมีอันตราย ถึงเขาจะมีเงินก็ไม่สามารถจัดการปัญหาได้
เชียนอ้าวเซี่ยกล่าวขึ้น “ซีซีน้อย เมื่อครู่เจ้าพูดถึงพวกเขา เจ้าเองก็เป็นห่วงเซี่ยเหมือนกันใช่หรือไม่ ?” “ถ้าหากข้าบอกว่าใช่ เจ้าจะกลับวังได้หรือยัง ?” มู่เฉียนซีถาม
“อืม ข้ากลับวัง แต่ข้าจะส่งยอดฝีมือมาช่วยปกป้องเจ้า ข้านั้นจะไม่ยอมให้ซีซีน้อยถูกทำร้ายแม้เพียงน้อยนิดในสถานที่ของข้า” ดวงตาคู่นั้นที่เหมือนกับน้ำแข็งฉายแววโหดเหี้ยมออกมา จากนั้นเขาก็ยิ้ม “ซีเอ๋อร์น้อย ข้าจะกลับวังแล้ว เจ้าจะต้องคิดถึงข้านะ”
น่าหลานอวี้รู้สึกแปลกประหลาด สหายผู้นี้ของเขา โดยปกติไม่ได้ว่านอนสอนง่ายเช่นนี้ วันนี้กลับยอมถอยกลับไปแต่โด
