ตรีผู้นั้นหลอกเจ้า เจ้าไม่โกรธนางหรืออย่างไร ? เจ้าควรเกลียดนางเป็นอย่างมากมิใช่รึ ? ยังจะไปชอบนางอีกทำไม ?” อาถิงตัดสินใจใช้วิธีทางอ้อมแก้ปัญหา
น่ากลานอวี้ “ข้าจะไปโกรธซีเอ๋อร์ได้อย่างไรล่ะ ?”
สวรรค์! แม้แต่คำที่ใช้เรียกขานนางยังเปลี่ยนไปแล้ว อาถิงนั้นรู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่ากลางวันแสก ๆ เรื่องทั้งหมดมันพังลงแล้ว ส่วนมู่เฉียนซี… ทางฝั่งนางในเวลานี้ก็คงไม่ได้เรื่องได้ราวอะไรเช่นกันอย่างแน่นอน
“เจ้า… เจ้า…” ในตอนนี้อาถิงนั้นโกรธเสียจนพูดอะไรไม่ออก “สตรีบ้า เจ้ารีบจัดการสุนัขจิ้งจอกตัวนี้เร็วเข้า ข้าโกรธจะตายอยู่แล้ว” อาถิงกล่าวพร้อมหายใจฟึดฟัด
นี่เป็นเสียงที่ถูกส่งผ่านกระแสจิต มีเพียงแต่มู่เฉียนซีเท่านั้นที่ได้ยิน หนังตาของมู่เฉียนซีกระตุกอย่างรุนแรง นางมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีเป็นอย่างมากผุดขึ้นในใจ จึงเดินเข้าไปและมองน่าหลานอวี้ ในขณะหนึ่งนางไม่รู้ว่าจะกล่าวอะไรดี
น่าหลานอวี้ยิ้มอย่างอ่อนโยนแล้วกล่าวขึ้น “ซีเอ๋อร์เจ้าปิดบังเอาไว้ทำให้ข้าลำบากมาก ข้านั้นเกือบจะคิดว่าข้าเป็นพวกที่ชอบทั้งชายและหญิงเสียแล้ว และข้านั้นลังเลเป็นอย่างมาก ยังโชคดีที่…”
โชคดีที่ทั้งหมดนั้นล้วนเป็นนาง
อาถิงยืนขวางอยู่ที่ตรงหน้าของมู่เฉียนซีแล้วกล่าวขึ้น “เจ้าอย่าได้ใช้สายตาเช่นนี้มองนาง มู่เฉียนซีเป็นของข้า”
มู่เฉียนซีหยิกเอวอาถิงอย่างแรง เจ้าบ้านี่ทำเรื่องพังแล้วนางก็ยังไม่ว่า แต่ยังจะกล้ามาพูดจาใหญ่โตเช่นนี้อี
