ก
น่าหลานอวี้กล่าว “เป็นของเจ้า เหอะ ๆ ขอแค่เพียงซีเอ๋อร์นั้นยังไม่ได้แต่งงาน ข้าเองก็มีสิทธิ์ที่จะประลองความสามารถกันอย่างยุติธรรม”
ทันใดนั้นเชียนอ้าวเซี่ยกระโดดออกมา ปากก็กล่าวว่า… “อวี้ การประลองอย่างยุติธรรมจะขาดข้าไปไม่ได้” ดวงตาของอาถิงฉายแววอันตรายออกมาวาบหนึ่ง “พวกเจ้าไม่กลัวว่าข้าจะฆ่าพวกเจ้าทั้งสองคนรึ ? ใครจะมีความอดทนนั้นที่จะไปประลองอย่างยุติธรรมกับพวกเจ้า”
มู่เฉียนซีมองไปยังคนทั้งสองที่ยืนอยู่ตรงหน้านาง คำพูดของอาถิงนั้นเป็นสิ่งที่ไร้สาระสิ้นดี แต่นางกลับจริงจังกับเรื่องนี้
สวะเซี่ยสร้างความน่ารำคาญไปทุกที่ อย่างไรเสียนางก็ไม่สนใจใยดีเขา ทว่ากับน่าหลานอวี้ไม่เหมือนกัน น่าหลานอวี้เป็นผู้ที่นางได้รู้จัก ได้เป็นมิตรสหายกันหลังจากที่มาอยู่ในโลกแห่งนี้ได้เพียงไม่นาน
มู่เฉียนซี “น่าหลานอวี้ ข้า…”
“ประลองกันอย่างยุติธรรม เจ้าคิดว่าข้าจะให้โอกาสนี้แก่เจ้าหรือ ?” เสียงแห่งการฆ่าฟันที่กระหายเลือดได้ระเบิดขึ้นมาในหัวของพวกเขาทั้งสาม
น่าหลานอวี้ เซียนอ้าวเซี่ย และอาถิง สีหน้าของทั้งสามพลันเปลี่ยนไปอย่างมาก
ในขณะเดียวกันอาถิงเองก็มีสีหน้ายินดีในความฉิ*หายของผู้อื่นด้วยเช่นกัน พวกเจ้าทั้งสองคนคิดว่าแค่เดาตัวตนของคนผู้นั้นออกก็จะทำตัวยโสได้แล้วหรือ ? ชายเยือกเย็นผู้นั้นรับมือยากกว่าเขาอีกตั้งมากโข
“นางเป็นของข้า พวกเจ้าจะตาย หรือว่าจะยอมแพ้ ?” เสียงดังขึ้นในหัวของพวกเขาอีกครั้ง
ในขณ
