ค์ ให้พระองค์เตรียมจัดการงานแต่งงาน”
องค์รัชทายาทเซี่ยสมแล้วที่เป็นชายเสเพลอันดับหนึ่งของทวีปเซี่ยโจว เมื่อทำเรื่องงี่เง่าขึ้นมา ไม่ว่าวิธีการบัดซบอันใด เขาก็ล้วนแต่ทำได้หมด
“เซี่ย!” น่าหลานอวี้ขมวดคิ้วแน่น
องค์รัชทายาทเซี่ยส่งสายตาไปทางเขาหนึ่งครา นี่เป็นการขู่เจ้าเด็กนี่มิใช่หรือ ? เขานั้นไม่แย่งคนของอวี้อย่างแน่นอนอยู่แล้ว เจ้าเด็กหนุ่มผู้นี้เป็นเพียงคนเดียวเท่านั้นที่อวี้ชอบ
มู่เฉียนซีรู้สึกปวดหัว นางอยากที่จะถีบเจ้าสวะเซี่ยให้ตาย ๆ ไปเสียจริง ๆ
เขานั้นมั่นใจเป็นอย่างมากแล้วว่านางจะไม่ทำตนเป็นปฏิปักษ์ต่อราชวงศ์ ถึงได้ใช้อุบายการแต่งงานเช่นนี้
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “หลังจากนี้สามวัน ที่การประชุมการปรุงยาของทวีปเซี่ยโจว มู่เฉียนซีจะไปเข้าร่วมงาน”
“เป็นจริงรึ ? ซีเอ๋อร์จะไปร่วมงานจริง ๆ รึ ?”
เชียนอ้าวเซี่ยตื่นเต้นเสียจนดีดตัวกระโดดขึ้น จากนั้นจึงกล่าวว่า “ข้าจะต้องไปเตรียมตัวเสียหน่อย เพื่อให้ซีเอ๋อร์น้อยเห็นข้าในสภาพที่สมบูรณ์แบบที่สุด”
“เฮ้อ… ช่วงนี้ข้านั้นคิดถึงซีเอ๋อร์น้อยเสียจนผิวหนังดำคล้ำหมดแล้ว เจ้าปีศาจมู่ซีบ้า ที่นี่มียาเม็ดอะไรที่บำรุงผิวหนังหรือเปล่าเล่า ?!”
“แล้วก็…”
เมื่อเห็นเชียนอ้าวเซี่ยพึมพำไม่หยุดหย่อน มู่เฉียนซีและน่าหลานอวี้ก็รู้สึกสับสน
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้นด้วยเสียงเย็นชาว่า… “เจ้าไสหัวออกไปซะ!”
หลังจากที่เชียนอ้าวเซี่ยจากไป ในที่สุดก็สงบลงเสียที
มู่เฉียนซีมองน