มนักปรุงยาพันธมิตรโปรดอย่าถือสาเลยขอรับ”
มังกรที่แข็งแกร่งไม่สามารถกดขี่งูดินเจ้าถิ่นได้ ในเมืองเซี่ยตูแห่งนี้ ฮ่องเต้แห่งแคว้นเฉียนเซี่ยเป็นใหญ่ที่สุด และองค์รัชทายาทนั้นก็เป็นองค์รัชทายาทที่เป็นที่รักของพระองค์อย่างที่สุด แน่นอนว่าเขาไม่กล้าที่จะไปล่วงเกิน
มันเป็นเพียงการโอ้อวดต่อสาธารณะไปหน่อย แต่ไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรต่อการประลองในครั้งนี้
ผู้เข้าร่วมประลองมาถึงสนามประลองกันอย่างไม่ขาดสาย พวกเขาเองก็ได้เห็นสถานที่ประลองที่สวยงามเช่นนี้เป็นครั้งแรก ทว่าซีเอ๋อร์น้อยผู้นั้นคือเทพธิดาจากไหนกัน จึงสามารถทำให้องค์รัชทายาทหลงรักจนทำเรื่องที่นอกกรอบถึงเพียงนี้ได้
องค์รัชทายาทเซี่ยจัดเตรียมการทุกอย่างไว้เรียบร้อย แต่นางกลับไม่โผล่ออกมา
ในขณะนี้เอง หญิงสาวในชุดสีขาวผู้ซึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ผู้ชมที่สูงศักดิ์หรูหรา ดวงตาที่งดงามของนางนั้นกวาดมองไปทั่วทุกทิศทางก่อนจะกล่าวขึ้นอย่างเกรี้ยวโกรธ “ซีเอ๋อร์… ซีเอ๋อร์… ข้าอยากจะเห็นนักว่าเป็นปีศาจจิ้งจอกตัวใดที่กล้ามาล่อลวงพี่เซี่ยของข้า”
“ใช่แล้ว และยังเขียนว่าที่หนึ่งอีกด้วย องค์รัชทายาทเซี่ยนั้นยกย่องแม่ปีศาจจิ้งจอกนั่นเสียจริง”
เมื่อมู่เฉียนซีมองไปเห็นทะเลดอกไม้ และยังมีป้ายแนวตรงยาวที่เห็นได้เด่นชัด ใบหน้าของนางก็เปลี่ยนเป็นแข็งทื่อขึ้นมา นางนั้นทำผิดพลาดไปแล้วจริง ๆ ในวันนั้นเพียงเพื่อที่จะไล่เชียนอ้าวเซี่ยไป จึงได้บอกแก่เขาว่านางจะมาร่วมงาน
