ประลองปรุงยาร้อยปี แต่ปรากฏว่าเจ้าบ้าผู้นี้กลับทำเรื่องเสียใหญ่โตเข้า
เมื่อมู่เฉียนซีมาถึง ก็ทำให้สตรีผู้ที่กวาดตามมองหญิงสาวคนอื่น ๆ ทั้งสนามประลองลุกยืนขึ้น
“ปีศาจจิ้งจอก ข้านั้นหาเจ้าพบเสียที”
รสนิยมของพี่เซี่ยนั้นสูงมาก สตรีที่เขาชอบนั้นต้องเป็นสตรีงามที่งดงามอย่างแท้จริง ผู้ที่อยู่ตรงหน้านี้ก็ตรงตามมาตรฐาน และมีคุณสมบัติพอที่จะทำให้พี่เซี่ยจิตล้มวิญญาณละลาย
ใบหน้าของนางดูละเอียดอ่อน ผิวขาวเนียนไร้ที่ติราวกับหิมะบนยอดเขา ถึงไม่ถูกแสงแดดกระทบก็ยังดูสว่างสดใส จมูกของนางโค้งมนอย่างงดงาม ริมฝีปากสีซากุระราวกับกลีบดอกไม้ที่งดงามที่สุด ดวงตาคู่นั้นราวกับดวงดาราในความมืดมิด ทำให้ผู้ที่ได้มองไม่เป็นตัวของตัวเองแล้วจมลึกลงไปในนั้น
หญิงสาวชุดขาวพุ่งเข้าไปหามู่เฉียนซีอย่างดุดันพลันตะโกนใส่นาง “นางปีศาจบ้า เจ้าหยุดประเดี๋ยวนี้!”
บรรดาผู้คนล้วนตกใจ ปากก็กล่าวขึ้นว่า “ท่านหญิงอวี้ ท่านหญิงอวี้ก็มาร่วมงานประลองปรุงยาร้อยปีของทวีปเซี่ยโจวครั้งนี้ด้วย”
“ท่านหญิงอวี้โกรธสตรีชุดม่วงเสียขนาดนั้น หรือว่านางคือซีเอ๋อร์น้อยขององค์รัชทายาทเซี่ย”
“โอ้! สตรีงามระดับนั้น มีความเป็นไปได้จริง ๆ”
เมื่อถูกเชียนอ้าวเซี่ยทำเช่นนี้ มู่เฉียนซีรู้สึกรำคาญเป็นอย่างมาก มาวันนี้มีคนชี้ด่านางว่าเป็นปีศาจจิ้งจอก ปีศาจจิ้งจอกต้องเป็นเจ้าเชียนอ้าวเซี่ยนั่นสิ มิใช่นาง!
หญิงสาวตรงนั้นแต่งกายด้วยชุดสีขาวเหมือนกับเชียน
