อ้าวเซี่ย ทว่าไม่ได้มีใบหน้าเหมือนดั่งเชียนอ้าวเซี่ย การแต่งตัวเลียนแบบจึงมีความรู้สึกว่าไม่เข้ากันอยู่บ้าง
การประลองกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว มู่เฉียนซีไม่อยากจะเสียเวลา จัดการนางคนนี้ตามสบายก็จบแล้ว
ในตอนนี้เอง เงาร่างสีขาวของเชียนอ้าวเซี่ยพลันปรากฏขึ้นกลางอากาศและกำลังมุ่งลงมา “ซีเอ๋อร์น้อย ข้ามาแล้ว เจ้าจะต้องเตรียมจับตัวข้าเอาไว้…”
ที่กลางอากาศนั้นมีเพียงนกอินทรีสีขาวตัวเดียวเท่านั้น ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นสิ่งที่เชียนอ้าวเซี่ยได้วางแผนเอาไว้แล้ว
เขาจะดิ่งลงมาจากกลางอากาศ จากนั้นก็พบกันกับซีเอ๋อร์น้อยอย่างหวานชื่น แล้วท้ายที่สุดเขาก็จะสามารถกอดซีเอ๋อร์น้อยเอาไว้ในอ้อมกอดของเขาได้
จินตนาการนั้นช่างอุดมสมบูรณ์มากมาย แต่ทว่าความจริงกลับแห้งแล้งเสียยิ่งกว่ากระดูกแห้ง
เมื่อตอนที่เขาดิ่งลงมา มู่เฉียนซีก็หลบไปในทันที ผู้ที่เข้าไปอยู่ในอ้อมกอดเขาจึงเป็นท่านหญิงอวี้ผู้ที่ไม่ได้หลบไป
อย่างไรเสียนางไม่มีความรวดเร็วเหมือนดั่งมู่เฉียนซี เชียนอ้าวเซี่ยที่เดิมทีกางปีกเตรียมโอบนั้น เมื่อได้เห็นหน้าที่ทำให้รำคาญเข้า ก็พลันเอาสองมือนั้นดันออกจากอกของตนอย่างไม่เกรงใจ
.
