นการปิดกั้นตัวต่อเชียนอ้าวเซี่ยอีกด้วยองค์รัชทายาทเซี่ยปกป้องหอหมอปีศาจเสียขนาดนั้น แน่นอนว่าก็ไม่มีใครกล้าสงสัยในหอหมอปีศาจอีกต่อไปหอหมอปีศาจเปิดกิจการได้อย่างราบรื่น กิจการนั้นดีวันดีคืน ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นไปตามลำดับขั้นตอน ส่วนมู่หรงรุ่ยที่เป็นเถ้าแก่ใหญ่ก็นับวันยิ่งทำงานได้คุ้นชินมือมากขึ้น…น่าหลานอวี้กับเชียนอ้าวเซี่ยมาเยี่ยมเยียนอีกครั้งหนึ่ง น่าหลานอวี้นั้นมาเพื่อเยี่ยมมู่ซี ส่วนเชียนอ้าวเซี่ยมาเพื่อติดตามถามว่ามู่เฉียนซีนั้นอยู่หนใดนางนั้นยืนอยู่ตรงหน้าของพวกเขาทั้งสองชัด ๆ แต่ทว่าพวกเขากลับจำไม่ได้ ต้องบอกเลยว่าการใช้ใบหน้าของผู้ที่นางได้ทำพันธสัญญาด้วยนั้น ช่างทำให้ผู้อื่นยากที่จะแยกแยะได้จริง ๆนี่คือรูปลักษณ์ที่สมบูรณ์แบบที่สุด“มู่ซี เมื่อไรเจ้าจะยอมให้ซีเอ๋อร์น้อยออกมาเสียที ซีเอ๋อร์น้อยนั้นอยู่ในเมืองเซี่ยตู ข้ามั่นใจและแน่ใจมาก”มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเฉยเมย “ใช่แล้ว ดูเหมือนว่าข่าวสารจากหอเชียนอินของเจ้านั้นจะรวดเร็วเป็นอย่างมาก ในเมื่อรวดเร็วเจ้าก็หาต่อไป ไม่แน่ว่าเจ้าอาจจะหาเจอก็ได้”“ฮือ ๆ ๆ ซีเอ๋อร์น้อยกลับเอาความลับที่สำคัญเช่นนี้ไปบอกกับเจ้าหมดแล้ว ข้าไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อแล้ว”ในตอนนั้น เชียนอ้าวเซี่ยมองมู่เฉียนซีอย่างโศกเศร้าเป็นที่สุด ความขมขื่นแผ่ออกมาอย่างไม่หยุดยั้ง.
มู่เฉียนซีก้มหน้ามองคนรุ่นราวคราวลุงผู้ที่นอนอยู่นั้น พลันปรากฏเข็มยาไถลออกมาจากมือเข็มหนึ่ง
ช
