นอ้าวเซี่ยขมวดเข้าหากันเล็กน้อย เจ้าเด็กผู้นี้บ้าระห่ำเกินไปหน่อยหรือเปล่า
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “ท่านลุง ในเมื่อข้ากล้ามาเปิดร้านยาของข้าในที่เช่นนี้ของทวีปเซี่ยโจว เช่นนั้นก็ไม่มีอะไรที่ต้องกลัว และข้าจะบอกให้ว่าสิ่งที่ข้าถนัดที่สุดนั้นคือการปรุงพิษ ไม่ใช่การปรุงยา ท่านสามารถลองพนันครั้งใหญ่ดูได้”
เมื่อตอนที่เข็มยาของมู่เฉียนซีเข้าไปใกล้ร่างของเขานั้น ผู้เฒ่าผู้นี้กลับรู้สึกว่าแกล้งแสดงต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว เขาจึงรีบกระโดดออกมาพร้อมร้องขึ้นเสียงแหลมว่า “เจ้าอย่าเข้าใกล้ข้า!”
“ยะ… อย่าฆ่าข้า!”
เดิมทีผู้เฒ่าผู้นี้มีลมหายใจที่แผ่วบางนัก แต่ในตอนนี้กลับกระปรี้กระเปร่าขึ้นมา
เหล่าบรรดาผู้คนต่างพบแล้วว่าตนเองนั้นถูกสองพ่อลูกคู่นี้หลอก เสียงหนึ่งกล่าว “เขาเสแสร้งแกล้งทำ”
“ใช่! เสแสร้งอย่างแน่นอน”
เมื่อเห็นว่าสถานการณ์กลับตาลปัตร มู่เฉียนซีก็ออกคำสั่งในทันใด “จับตัวพวกเขาสองคนเอาไว้ แล้วสอบสวนให้ดี ข้าอยากจะรู้นักว่าแท้จริงแล้วเป็นใครที่กล้ามาก่อกวนในวันเปิดกิจการวันแรกของหอหมอปีศาจ”
“ขอรับ!”
— พรึ่บ! —
องครักษ์เงาของตระกูลมู่ปรากฏตัวขึ้น ร่างของพวกเขานั้นดูคล่องแคล่วแผ่วเบาราวกับสายลมโชย ทว่าแรงกดดันของระดับจักรพรรดิที่แผ่ออกมาอย่างไร้รูปร่างนั้น ทำให้ผู้คนตะลึงตาค้าง
ยอดฝีมือระดับจักรพรรดิเป็นผู้คุ้มครองหอหมอปีศาจ หอหมอปีศาจแห่งนี้มีที่มาที่ไปอย่างไรกันแน่
เวลานี้ลุงและชายผู้นั้นถูกทำให้ก
