มอปีศาจไม่ใช่เหรอ? เจ้าเป็นหัวหน้าของหอหมอปีศาจไม่ใช่เหรอ? นึกไม่ถึงว่าเจ้าจะใช้งานเสี่ยวซีของข้ามากมายถึงเพียงนี้ หากเสี่ยวซีเหน็ดเหนื่อยขึ้นมา ข้าคงปวดใจแย่”
สีหน้าของมู่เฉียนซีดำคล้ำ กล่าวด้วยเสียงขรึมว่า “เจ้าสอดรู้สอดเห็นเรื่องคนอื่นมากเกินไปแล้วนะ! ”
“ข้าก็เพียงแค่เป็นห่วงคนรักของข้า ไม่เกี่ยวกับเจ้า? ”
“ข้าเป็นห่วงคนเดียวก็พอแล้ว ไม่ต้องการให้เจ้าเข้ามาเกี่ยว! ”
“ข้าขอท้าสู้กับเจ้า! ”
“เจ้าแน่ใจแล้วเหรอว่าคนที่ไม่สามารถฝึกพลังวิญญาณใดใดได้อย่างเจ้า จะมาท้าทายต่อสู้กับข้า หากไม่ใช่เพราะสถานะของเจ้า และหากไม่ใช่เพราะเจ้าเป็นสหายกับน่าหลาน ข้าคงจะวางยาพิษจัดการคนอย่างเจ้าไปนานแล้ว”
ในที่สุดเชียนอ้าวเซี่ยก็สงบลง เขากล่าวว่า “เหอะ! ฝึกฝนพลังวิญญาณได้แล้วคิดว่าตัวเองเจ๋งนักหรือไง! ข้ามีประสบการณ์มากกว่าเจ้าก็แล้วกัน แถมยังมีสตรีมากมายนับไม่ถ้วนมาชอบข้าอีกด้วย”
มู่เฉียนซีโบกมือพลางกล่าว “ต้องขอโทษด้วย ข้ารู้จักนางมานานหลายปี ข้ารู้ดีว่านางไม่ชอบบุรุษที่ทำตัวเจ้าชู้ประตูดินเช่นเจ้าหรอก”
หลายปีเชียวนะ! นำไปตั้งมากมายขนาดไหนแล้ว
เชียนอ้าวเซี่ยกัดฟันกล่าวด้วยความโกรธเกรี้ยว “เจ้าคิดว่าคนที่เหมือนปีศาจเช่นเจ้ามีดีมากนักรึไง? ”
“ข้าไม่มีวันยอมแพ้เด็ดขาด! ” กล่าวจบ เชียนอ้าวเซี่ยก็หันหลังจากไปและกล่าวกับมู่หรงรุ่ย ว่า “ยาวิญญาณครึ่งนึงของที่นี่ข้าเหมาหมด”
ทุกคนได้ยินเช่นนี้ต่างก็สูดลมหายใ
