จเข้าเฮือกใหญ่ด้วยความตกใจ เหมาไปครึ่งหนึ่ง องค์รัชทายาทบ้าไปแล้วแน่!
ทันใดนั้นก็มีคนตะโกนขึ้นว่า “องค์รัชทายาทเซี่ยซื้อยาวิญญาณไปมากมายเช่นนี้ แสดงว่ายาของหอหมอปีศาจต้องดีมากแน่ ๆ งั้นข้าเอาร้อยขวด! ”
“อย่ามาแย่งข้านะ ข้าเอาสามร้อยขวด! ”
“……”
ผลที่เกิดจากบทบาทขององค์รัชทายาทช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก เหล่าบรรดาสตรีที่หลงใหลชื่นชอบเขาเหล่านั้นต่างกันแย่งซื้อยาวิญญาณกันไปโดยไม่คำนึงถึงสิ่งใดเลย ภายในชั่วขณะหนึ่งมู่เฉียนซีก็ขายยาวิญญาณของหอหมอปีศาจไปเกือบหมด
การค้าขายรุ่งเรือง ขายดิบขายดีเทน้ำเทท่าเช่นนี้ก็นับว่าเป็นเรื่องดี แต่ว่า……
ยาวิญญาณเกือบจะขายหมดแล้ว แต่ยังมีคนจำนวนมากอยู่ในหอหมอปีศาจ และในขณะเดียวกันนี้เอง ก็มีเสียงร้องห่มร้องไห้ตะโกนดังขึ้น
“ฮือ ฮือ ฮือ! ท่านพ่อ ท่านเป็นอะไรไป? ”
“ทุกคนรีบเข้ามาดูเร็วเข้า! ท่านพ่อของข้ากินยาวิญญาณของหมอปีศาจเข้าไปก็กระอักเลือดไม่หยุดจวนจะไม่ไหวอยู่แล้ว ยาวิญญาณที่หอหมอปีศาจขายเป็นยาพิษทำร้ายคน! ”