งฝ่าย ท่านผู้นำยังมีอะไรที่ต้องคิดทบทวนอีกหรือ ?”
ท่านผู้นำหอการค้าน่าหลานกล่าว “แต่เจ้าหนู เจ้าเป็นผู้ที่อันตรายมาก”
“ข้าหมอปีศาจหากไม่อันตรายก็ไม่ใช่หมอปีศาจ ทว่าความอันตรายของข้านั้นจะไม่ถูกใช้กับมิตรสหาย ท่านผู้นำคิดว่าอย่างไร ?”
ท่านผู้นำน่าหลานพึมพำในใจ‘ถึงต่อให้ไม่ทำร้ายใคร แต่รูปลักษณ์เช่นนั้นก็ยังเป็นพิษภัยต่อบ้านเมืองและปวงประชา’
ท่านผู้นำน่าหลาน “หากเป็นเมื่อก่อน ข้าจะไม่อยากไปคลุกโคลนจับปลาเช่นนี้ แต่ทว่าตอนนี้สถานการณ์นั้นพิเศษกว่าทุกครั้ง มีเจ้าที่เป็นผู้ร่วมมือกันนี้ อาจจะเป็นเรื่องดีกับอวี้เอ๋อร์…”
ถึงแม้ว่าเจ้าเด็กผู้นี้จะเป็นมารร้ายอย่างที่สุด แต่ก็เป็นผู้ที่เข้าใจความรู้สึกของผู้อื่น
ดูเหมือนว่าเขานั้นเป็นเพียงเด็กหนุ่มผู้มาจากแดนไกล ทว่าเบื้องหลังของเขากลับลึกเสียจนไม่อาจคาดเดาได้
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “ดูเหมือนว่าท่านผู้นำหอการค้าน่าหลานจะตอบตกลงแล้ว เช่นนั้น… นี่คือหนังสือสัญญา ท่านโปรดอ่านดูด้วย”
คิ้วของท่านผู้นำน่าหลานกระตุกขึ้นหนึ่งครา “เจ้าคิดเตรียมไว้หมดทุกอย่างแล้ว”
“ในเมื่อจะเดินเข้ามาในจุดนี้ แน่นอนว่าข้าจะต้องจัดการปูทางเอาไว้ให้เรียบร้อย”
เงื่อนไขแต่ละข้อบนตัวสัญญา พวกเขาหอการค้าอันดับหนึ่งไม่ได้ขาดทุนอะไร กลับกัน กลับได้ผลประโยชน์ไม่น้อยเลย
เรื่องที่ต้องทำเหล่านั้น สำหรับหอการค้าอันดับหนึ่งในวันนี้ แทบไม่ต้องกล่าวถึงมันเลยด้วยซ้ำ
ผู้นำหอการค้าน่าหลาน
