มู่เฉียนซีก้าวเท้าเดินเข้าไปยืนตรงหน้าคุณหนูใหญ่ตวนมู่ เงาร่างสีดำเข้ามาปกคลุมคุณหนูใหญ่ตวนมู่ที่กำลังโกรธเป็นฟืนเป็นไฟทำให้นางรู้สึกได้ถึงความเย็นยะเยือก
“หากข้าไม่ไปล่ะ เจ้าจะทำไม? ” น้ำเสียงที่เปล่งออกมาราวกับการเคลื่อนไหวของน้ำพุนั้น ทำให้คุณหนูใหญ่ตวนมู่หนาวสั่นไปทั้งตัว
มู่เฉียนซียื่นมือที่เรียวยาวขาวราวหยกสัมผัสเส้นผมของคุณหนูใหญ่ตวนมู่ และกล่าวด้วยเสียงต่ำว่า “ดูเหมือนว่าเจ้าจะรู้แล้วว่าข้าเป็นใคร? เช่นนี้แล้วยังคิดจะขวางข้าอีกหรือไม่? ”
คุณหนูใหญ่ตวนมู่ตกใจจนตัวสั่น กล่าวเสแสร้งไปว่า “ขะ ข้าไม่รู้ ข้าไม่รู้จริง ๆ”
มู่เฉียนซีค่อย ๆ ปล่อยมือจากนาง และครู่หนึ่งคุณหนูใหญ่ตวนมู่ก็รู้สึกว่าใบหน้าของตัวเองนั้นตึงและแน่นมาก เมื่อนางเอามือไปสัมผัสก็พบว่าใบหน้าของนางกลายเป็นลูกบอลขนาดใหญ่ และใบหน้าก็ถูกบีบเข้าด้วยกัน
เหล่าองครักษ์ของบ้านประมูลอันดับหนึ่งเห็นเช่นนี้ก็ตกใจผงะไป คุณหนูใหญ่ตวนมู่สุดสวยของพวกเขาตอนนี้กลับกลายเป็นหัวหมูไปซะงั้น นี่มัน……
“คุณหนูใหญ่ตวนมู่ นี่……”
“กรี๊ดดดดดด! ” เสียงกรี๊ดเสียดแทงแก้วหูดังออกมา และสร้างความตื่นตระหนกให้กับผู้คนที่อยู่ในบ้านประมูลอันดับหนึ่งทันที
ในเวลาต่อมาก็มีคนเข้ามามุงดูคุณหนูใหญ่ตวนมู่มากขึ้นเรื่อย ๆ จนคุณหนูใหญ่ตวนมู่รู้สึกอับอายจนแทบจะมุดแผ่นดินหนี
“นี่ใครกัน เหตุใดหน้าถึงได้กลายเป็นเช่นนี้? ”
“นี่มัน……”
ท่านรองหัวหน้าบ้านประมูลอันดับห
