ิษสงนั้นถึงกับทำให้คนแทบจะกระอักเลือดออกมา
เห็นได้ชัดว่าน่าหลานอวี้ต้องการปกป้องเจ้าหนุ่มผู้นี้ ใบหน้าของรองหัวหน้าดำคล้ำ เขากล่าวว่า “คุณชายท่านนี้ เป็นความผิดของบุตรสาวข้าเอง ได้โปรดมอบยาแก้พิษให้บุตรสาวข้าด้วย! ”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “นี่เป็นเพียงแค่ยาพิษเล็ก ๆ เท่านั้น ข้า หมอปีศาจจึงไม่ได้ปรุงยาแก้พิษเอาไว้ รอเวลาผ่านไปสักสิบสองชั่วยามก็แล้วกัน ใบหน้าของนางก็จะกลับมาเป็นปกติ เพราะฉะนั้นอย่ากังวลไปเลยนะ! ”
ดวงตาของตวนมู่ลี่พูแดงกล่ำคลอไปด้วยน้ำตา ตอนนี้นางรู้สึกว่าเนื้อหนังบนใบหน้าหน้าของตัวเองแทบจะแตกออกแล้ว และนางต้องทนอยู่กับสภาพนี้ต่อไปอีกสิบสองชั่วยาม เป็นเช่นนี้ฆ่านางให้ตายไปซะยังจะดีกว่า
รองหัวหน้ากล่าวว่า “นี่เจ้าจะไม่ไว้หน้าข้าบ้างเลยหรือไง? ”
น่าหลานอวี้หรี่ตายิ้มพลางกล่าว “ท่านอารองช่างน่าขำยิ่งนัก มู่ซีเป็นสหายของข้า เขาไว้หน้าข้าคนเดียวก็พอแล้ว หากให้ไว้หน้าท่านอารองอีกคนแล้วล่ะก็ มีหวังเขาต้องเหนื่อยแย่เลย”
สีหน้าของรองหัวหน้าตอนนี้ดำยิ่งกว่าก้นหม้อเสียอีก
เห็นบุตรสาวต้องตกอยู่ในสภาพที่น่าเวทนาเช่นนี้แล้วเขาก็อยากจะต่อสู้เพื่อบุตรสาวตัวเองสักหน่อย แต่สุดท้ายเจ้าหนุ่มชุดดำผู้นี้เห็นว่าไม่ใช่ใบหน้าของตนก็ไม่แยแสอะไรเลย และรอยยิ้มบนใบหน้าของน่าหลานอวี้ก็ยิ่งสดใสขึ้นเรื่อย ๆ เช่นนี้ เขาต้องเตรียมตัวรับมือกับโชคร้ายซะแล้วสิ
ทว่า หมอปีศาจนี่สิ รู้สึกเหมือนเคยได้ยินชื่อนี
