“เจ้าเป็นใคร ? กล้าดีอย่างไรมาพูดกับข้าเช่นนี้ ?” ในตอนนี้องค์ชายใหญ่หนานโพ่ก็โกรธแล้ว เพียงแต่ความโกรธของเขาดับลงเมื่อเขาเห็นใบหน้างดงามของมู่เฉียนซี สายตาของเขาจับจ้องมองนางและกล่าวว่า “ข้าไม่เคยคิดเลยว่าโลกนี้จะมีสตรีงดงามเช่นนี้ ไปที่จวนกับข้าเถอะ ข้าจะไม่แตะต้องมู่หรงรุ่ยเลย”
“เจ้า… หนานโพ่ เจ้ามันไร้ยางอาย” มู่หรงรุ่ยโกรธมาก
หนานโพ่ “รุ่ยรุ่ยน้อยหึงเสียแล้ว ไม่เป็นไร… เจ้าคือพระชายาที่แท้จริงของข้าอยู่ดี”
องค์ชายใหญ่ผู้นี้น่ารําคาญกว่าสองพี่น้องของเขาเสียอีก น้ำเสียงของมู่เฉียนซีเปลี่ยนเป็นเย็นชา “ถ้าหากข้าไม่ตกลงล่ะ ?”
“ข้าเป็นองค์ชายใหญ่ ไม่ว่าอย่างไรวันนี้เจ้าก็ต้องตอบตกลง”
“องค์ชายใหญ่คงเข้าใจผิดแล้ว วันนี้แม่นางมู่ไม่อยากตอบตกลง เจ้าคิดว่าเจ้าจะทําอะไรนางได้หรือ ? นางเป็นคนในกลุ่มนักปรุงยาพันธมิตรของพวกเรา ที่ได้รับเลือกไปเข้าร่วมงานประลองปรุงยาร้อยปีของทวีปเซี่ยโจว องค์ชายใหญ่จะล่วงเกินราชวงศ์เซี่ยโจวหรืออย่างไร ?”
“นางคือ… ไม่ใช่ว่าเป็นอวิ๋นฉีหรอกหรือ ?” ผู้เลือกเพิ่งจะยืนยันแน่ชัด องค์ชายใหญ่ย่อมยังไม่ทราบ
รองผู้นําเย่กล่าวขึ้น “ทักษะการปรุงยาของอวิ๋นฉีเทียบไม่ได้กับแม่นางมู่ ในครั้งนี้มีแม่นางมู่เป็นตัวแทนของกลุ่มนักปรุงยาพันธมิตรเฟิงตูของพวกเราไปเข้าร่วมงานประลองปรุงยาร้อยปีของทวีปเซี่ยโจว ไม่แน่ว่าแคว้นหนานเถิงของพวกเราอาจจะมีชื่อเสียงในทวีปเซี่ยโจวก็ได้”
รองผู้นํา
