เย่มองไปยังองค์ชายใหญ่ด้วยแววตาที่แฝงไว้ด้วยคําเตือน
“ดังนั้น องค์ชายใหญ่โปรดอย่าได้ทําอะไรบุ่มบ่าม…”
ดวงตาขององค์ชายใหญ่ฉายประกายแวววาว “หมายความว่า… แม่นางผู้นี้ร้ายกาจกว่ารุ่ยรุ่ยน้อยเสียอีกงั้นรึ ? โอ้สวรรค์!”
เหตุผลที่เขาหมั้นกับมู่หรงรุ่ยสาวป่าผู้นี้ในตอนนั้นก็เพราะนางมีท่านปู่เป็นผู้นํากลุ่มนักปรุงยาพันธมิตร และอีกเหตุผลหนึ่งคือนางมีพรสวรรค์ในการปรุงยาที่พบเจอได้ยากในร้อยปี นางสามารถเป็นปรมาจารย์ด้านการปรุงยาได้ก่อนอายุสามสิบปี และกลายเป็นยอดปรมาจารย์ปรุงยาภายในอายุร้อยปี
ไม่อย่างนั้น คงไม่มีสถานะสูงส่งเหมือนเขา เขาไม่มีทางแต่งงานกับสาวป่าธรรมดา ๆ อย่างแน่นอน
ตอนนี้ท่านผู้นำมู่หรงนั้นหายสาบสูญ หากไม่ใช่เพราะพรสวรรค์และหน้าตาอันงามงดของนาง เขาคงไม่สนใจหญิงผู้นี้อย่างแน่นอน
ตอนนี้เมื่อได้พบกับหญิงสาวที่มีพรสวรรค์และมีความสามารถมากกว่า องค์ชายใหญ่ก็เกิดความคิดแปลก ๆ ขึ้น เขาชี้นิ้วไปที่มู่หรงรุ่ยแล้วกล่าวว่า “มู่หรงรุ่ย ข้าจะบอกให้ว่าข้าจะถอนหมั้นกับเจ้าแล้ว ต่อไปนี้ ต่อให้เจ้ามาขอร้องจะแต่งงานกับข้า ข้าก็จะไม่มองเจ้าอีก”
ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน องค์ชายใหญ่ละทิ้งการตามจีบตามเกี้ยวอย่างบ้าคลั่ง มู่หรงรุ่ยเองก็รู้สึกเหมือนกําลังฝันไป
หลังจากประกาศถอนหมั้นแล้ว องค์ชายใหญ่ก็หันมามองมู่เฉียนซีและกล่าวขึ้นว่า “แม่นาง… ตอนนี้ข้าไม่มีการหมั้นหมายแล้ว เจ้าเต็มใจที่จะแต่งงานกับ
