นการวิ่งตามมู่เฉียนซีเป็นอย่างมาก หากนางไม่ใช่หญิงสาวมีหวังต้องกลายเป็นเติ้งถูจื่อที่ไล่ลวนลามสตรีเป็นแน่
“ป่านหนานอู้มันอันตรายมากนะ เดี๋ยวข้าจะส่งเจ้าออกไป! ข้าปกป้องเจ้าได้นะ”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เหมือนว่าเจ้าเพิ่งจะเข้ามา จะออกไปแล้วเหรอ? ”
มู่หรงรุ่ยกล่าว “ข้าเข้าป่านหนานอู้ก็เพื่อที่จะมาเก็บสมุนไพร แต่ข้าไม่สบายใจจริง ๆ ที่เห็นน้องสาวเดินทางเพียงลำพังเช่นนี้! ”
“สมุนไพรเอาไว้เก็บคราวหน้าก็ได้ แต่ความปลอดภัยของน้องสาวนั้นสำคัญกว่า”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างจนใจว่า “ข้าดูแลตัวเองได้ เจ้าไม่ต้องกังวล”
“ไม่ได้ กว่าข้าจะได้เจอนักปรุงยาที่อายุน้อยกว่าข้านั้นมันไม่ง่ายเลย ข้าอยากจะขอคำแนะนำจากเจ้าหน่อย”
ถึงอย่างไรนางก็ตามมาแล้ว อีกอย่างมู่เฉียนซีก็เห็นว่ามู่หรงลุ่ยเองก็มีพรสวรรค์ในการปรุงยา และมีความรู้ในการปรุงยามาก และหลังจากที่ได้ทำความรู้จัก ได้พูดคุยกับมู่เฉียนซี มู่หรงลุ่ยก็ดีอกดีใจจนแทบจะเป็นบ้า นางรีบดึงแขนมู่เฉียนซีและกล่าวว่า “น้องสาว ไม่สิ ศิษย์พี่ใหญ่ ไม่ ๆ ๆ อาจารย์! ”
“ท่านปราดเปรื่องยิ่งนัก ข้าขอคารวะท่านเป็นอาจารย์ของข้า ท่านรับข้าเป็นศิษย์ด้วยเถอะ ได้โปรด! ”
มู่เฉียนซี “ข้าไม่เคยรับใครเป็นศิษย์! ”
“เช่นนั้นก็ถือซะว่าเป็นลูกมือก็ได้นะ! ข้าไม่กลัวความทุกข์ยาก ไม่กลัวความเหน็ดเหนื่อย ท่านวางใจได้! ”
“ข้าชอบปรุงยาเงียบ ๆ คนเดียว! ”
มู่หรงรุ่ยพยายามอย่างเต็มที่ แต่มู่เฉียนซีก
