่างเชื่องช้า แต่ฝ่ามือนั้นดูเหมือนว่าจะขับเคลื่อนพลังฟ้าดิน
ตูมมมม!
เมื่อฝ่ามือตกลงมาจากท้องฟ้าสู่ก้อนหินในชั่วขณะหนึ่ง……
ก้อนหินนั้นไม่ได้แตกเป็นชิ้น ๆ และไม่ได้แตกเป็นแผ่นเล็ก ๆ แต่กลับกลับเป็นผุยผง!
ทันทีที่สายลมพัดไปก็ได้นำพาผุยผงเหล่านั้นไปด้วย
มู่เฉียนซียืนตะลึงอยู่กับที่ นี่คือทักษะเทียนซวน พลังของมันมหาศาลและวิปริตเกินไปแล้ว!
หากนางสามารถฝึกฝนทักษะเทียนซวนได้สำเร็จอย่างสมบูรณ์ และเข้าใกล้ศัตรูผู้ที่มีพลังวิญญาณขั้นจักรพรรดิ จากนั้นก็โจมตีด้วยทักษะเทียนซีนี้ มีหวังกระดูกของคนผู้นั้นต้องแหลกกลายเป็นผุยผงเป็นแน่
“เป็นไง? ”
มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกเล็กน้อย นางกล่าวว่า “เอ่อ เมื่อกี้นี้ข้ามัวแต่ตะลึงกับพลังอันมหาศาลนั้นอยู่ ก็เลยไม่ทันได้สังเกตว่าเจ้ารวบรวมพลังวิญญาณเคลื่อนไหวกระบวนท่านี้ยังไงหน่ะ เจ้าลองอีกครั้งสิ”
‘ฝ่าบาทจิ่วเยี่ยสอนทักษะวิญญาณให้กับราชาแห่งภูต มันเป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลย อีกทั้งยังสอนแล้วยังไม่จำ ต้องให้สอนซ้ำซากเป็นครั้งที่สองอีก หากเป็นคนอื่นคงจะกลายเป็นโครงกระดูกขาวไปแล้วแน่’
จื่อโยวแอบพึมพำในใจ และสุดท้ายเขาก็ได้เห็นฝ่ายบาทของตัวเองสอนให้นางอีกครั้งโดยไร้ซึ่งความรำคาญใจใดใด และสิ่งที่ทำให้ตะลึงไปยิ่งกว่านั้น เขายังจับมือถือแขนสอนทักษะวิญญาณอย่างใกล้ชิดอีกด้วย
“ทักษะเทียนซวน! ”
ตูมมมม!
ฝ่ามือของมู่เฉียนซีตกลงสู่ก้อนหินก้อนนั้น และผลที่ได้ก็คือ
