”
ในขณะที่กำลังเตรียมตัวออกจากอาณาเขตเผ่าเทพหนานอู้ มู่เฉียนซีก็กล่าวขึ้นว่า “จิ่วเยี่ย ในเมื่อเรื่องที่เจ้ากำลังตามหาได้กำหนดเอาไว้แล้ว งั้นเจ้าพอจะมีเวลาว่างบ้างหรือไม่”
“มี”
“งั้น เจ้าแบ่งเวลาให้ข้าหน่อยจะได้หรือไม่ เจ้าช่วยสอนทักษะเทียนซวนให้ข้าหน่อยได้หรือไม่? ตอนนี้ข้าเป็นราชาแห่งภูตระดับเก้า ข้าพอจะฝึกฝนทักษะเทียนซวนได้แล้วใช่ไหม! ”
“เจ้าอยากให้ข้าอยู่กับเจ้า! ” จิ่วเยี่ยมองมู่เฉียนซี
นี่เป็นครั้งแรกที่นางเป็นฝ่ายขอให้เขาอยู่กับนาง
มู่เฉียนซีกล่าวต่ออีกว่า “อยู่เป็นเพื่อนข้าตอนที่ข้าฝึกฝน”
“ก็เหมือนกันนั่นแหละ! ”
“แล้วสรุปเจ้าจะตอบตกลงหรือไม่? ” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
“ข้าตกลงทุก ๆ คำขอของเจ้า” จิ่วเยี่ยกล่าวอย่างไม่ลังเล
มู่เฉียนซีใจสั่นเล็กน้อย นี่เขา…..
เป็นไปได้หรือไม่ว่าสิ่งเหล่านี้จื่อโยวจะเป็นคนสอนเขา ตอนนี้คำพูดคำจาของเขาแทบจะไม่เหมือนจิ่วเยี่ยคนเดิมแล้ว แม้ว่าน้ำเสียงจะดูเย็นชาไปหน่อย แต่ทุก ๆ คำพูดนั้นล้วนแต่กินใจ และทำให้คนหลงใหลได้เลย
“งั้น ก็ดี! ”
จิ่วเยี่ยกอดมู่เฉียนซีพลางกล่าว “ไปที่อื่น”
ครั้นแล้วจิ่วเยี่ยก็พามู่เฉียนซีไปที่มุมมุมหนึ่งในเทือกเขาหนานอู้ แต่ในที่นี้ก็เต็มไปด้วยก้อนหินก้อนใหญ่อันหลากหลาย
จิ่วเยี่ยปล่อยมู่เฉียนซีลง จากนั้นเขาก็กระโดดลอยขึ้นไปยืนในอากาศ และกล่าวอย่างเชื่องช้าว่า “ดูดี ๆ ล่ะ! ” เขายืนลอยอยู่ในอากาศ มืออันเรียวยาวนั้นค่อย ๆ ยกขึ้นมาอย
