ตอบแทนด้วยกายใจทั้งชีพ”
เสี่ยวหงโกรธเป็นอย่างมาก “แล้วจะให้ผู้อื่นมาตอบแทนด้วยกายใจตลอดชีวิตกับนายท่านได้อย่างไรเล่า ? เจ้าคิดว่าคนผู้นี้เทียบกับนายท่านจิ่วเยี่ยได้รึ ?”
เสี่ยวหงที่ถูกจิ่วเยี่ยยัดเยียดให้ทำพันธสัญญากับมูเฉียนซี มันรักษาสิทธิ์ของจิ่วเจี่ยเป็นอย่างมาก
อู๋ตี้ “เจ้ามันเป็นพวกทรยศ ที่หน้าผาสูงเสียดฟ้านั้นไฉนเลยจะไม่มีหญ้าหอมขึ้น นายท่านของเรานางพิเศษเช่นนี้ เหตุใดจะต้องไปอยู่แต่กับโครงกระดูกด้วย ?”
เสี่ยวหง “ถ้าหากว่านายท่านจิ่วเยี่ยรู้เรื่องที่เจ้ากล้าให้นายท่านของเราเปลี่ยนใจเช่นนี้ละก็… เจ้าตายแน่”
เมื่อนึกถึงชายผู้ที่เป็นดั่งเทพมารชิวหลัว อู๋ตี้ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหนาวสั่นไปทั้งร่าง
ผลสุดท้ายแล้วกลัวสิ่งใดสิ่งนั้นก็มา เสียงที่คุ้นเคยกำลังเข้ามาใกล้ ชายผู้หนึ่งที่งดงามอย่างยากจะหาผู้ใดเทียบและกระหายเลือด กำลังก้าวออกมาจากในมิติ เขาดูราวกับเทพมารเสด็จลงมาก็มิปาน ทำให้บรรยากาศฟ้าดินรอบด้านนั้นดูอับเฉาลง
“อ๊าก!” เสียงอู๋ตี้ร้องอย่างอนาถดังขึ้นมาหนึ่งครา มันสลบไปในทันที เขามา… เขามาแล้วจริง ๆ!
เสี่ยวหงยืนเหยียบหางของอู๋ตี้แล้วกล่าวขึ้น “เหอะ ๆ ความกล้าของเจ้ามีเพียงแค่นี้ ยังกล้าที่จะมายุยงเรื่องของนายท่าน ช่างไม่รู้จักความเป็นความตายเสียจริงเจ้าแมวงั่ง”
เดิมทีสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองกำลังทะเลาะกันอยู่ เมื่อกล่าวถึงจิ่วเยี่ย ไม่มีตัวใดคาดคิดว่าจิ่วเยี่ยจะมาปรากฏตัวขึ้น
