เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน! เตียงของหมอปีศาจ ใครจะกล้าปีนขึ้นไป
ไม่โดนพิษทำให้ตายอย่างไม่เหลือร่างก็แปลกแล้ว ทุกวันนี้คนละโมบโลภมากมีไม่น้อย แต่กลับไม่มีผู้ใดที่มีความกล้านั้น
มู่เฉียนซีจับที่เส้นผมของตนเองและพึมพำกับตัวเอง หรือว่ามีแรงกดดันจากการทำงานมากไป จึงทำให้นางเห็นภาพหลอนขึ้นมา
อาการของมู่เฉียนซีเหมือนฝันเข้าไปทุกที จากนั้นนางก็หลับไปอีกครั้ง
ภาพของใบหน้าแต่ละใบหน้าวาบขึ้นมาในหัวของนางราวกับฉายภาพยนตร์
ชายในชุดคลุมสีขาวผู้ที่อ่อนโยนนุ่มนวล เป็นหนุ่มน้อยสง่างาม ราวกับเฟิงชิงเฟิงซีอวี่ที่ใส่เสื้อคลุมสีขาวเรียวยาวราวจันทร์เสี้ยว…
แล้วยังมีหุ่นเชิดที่หน้าตางดงามสะเทือนฟ้าสะท้านดิน ไหนจะบุรุษสุนัขจิ้งจอกเสื้อแขนสั้น…
— กริ๊ง! กริ๊ง! กริ๊ง! —
ดูเหมือนว่ามู่เฉียนซีนั้นยังอยากจะดูต่อไปอีก แต่ก็ได้ถูกเสียงโทรศัพท์ที่ลอยมาช่วงหนึ่งปลุกให้ตื่น มู่เฉียนซีรับโทรศัพท์และตนเองก็เหม่อคิดต่อไป
นางนั้นจนปัญญา คิดว่าหรือว่าตนเองเป็นสุนัขโสดมายี่สิบกว่าปีแล้ว เลยคิดอยากที่จะเปลี่ยนแปลง ไม่เช่นนั้นแล้วทำไมถึงได้ฝันถึงผู้ชายมากมายเช่นนั้น
นอกจากนั้นแล้ว รูปลักษณ์ของพวกเขาล้วนไม่ธรรมดา พวกเขาไม่เหมือนคนที่อยู่บนโลกนี้เลยแม้แต่น้อย
“หมอปีศาจ…”
“หมอปีศาจ…”
มู่เฉียนซีรับโทรศัพท์แต่กลับไม่ได้พูดอะไร จึงทำให้ฝ่ายตรงข้ามร้อนใจแทบตาย
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ตะโกนเข้าไปสิ!”
“หมอปีศาจ กระ
