ลืนกินไปก็จะยิ่งดี
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าไม่ใช่ลูกน้องของเจ้า ข้าไม่จำเป็นต้องฟังคำสั่งเจ้า หยุดมาวุ่นวายกับข้าได้แล้ว! ”
ตุบ!
มู่เฉียนซีเตะนาง จากนั้นร่างของนางก็กระเด็นออกไป
ขวั่บ!
เกสรช่อหนึ่งพุ่งไปทางหนานอิน หนานอินตะโกนกล่าวอย่างตื่นตระหนก “เจ้า นี่เจ้าลอบกัดข้า”
“ท่านพี่! ”
หนานอินนับว่ายังโชคดีมาก เมื่ออวิ๋นฮวาเห็นว่านางกำลังเป็นตกอยู่ในอันตรายก็รีบเข้าไปช่วยนางเอาไว้ได้ทัน อวิ๋นฮวากล่าวถาม “นี่มันอะไรกัน? ”
หนานอินรีบฟ้องทันที “ขะ ข้าก็แค่เข้าไปพูดกับนังผู้หญิงบ้านั่นก็เท่านั้นเอง แต่นางกลับเตะข้าออกมา ข้าเกือบจะโดนเกสรพิษนั่นเล่นงานตายแล้ว”
“พี่ใหญ่อวิ๋น นังผู้หญิงคนนั้นไม่มีอะไรดีเลยสักนิด พวกเราปล่อยให้มันเป็นปุ๋ยของบุปผาปีศาจที่นี่เถอะ ไม่ต้องไปสนใจความเป็นความตายของมันหรอก”
อวิ๋นฮวาตะคอกใส่นาง “อินอิน เจ้าหยุดพูดจาไร้สาระเช่นนี้ได้แล้ว”
อัจฉริยะอย่างสาวน้อยซีผู้นั้นก็เหมือนกับเขา จะตายที่นี่ไม่ได้เด็ดขาด อวิ๋นฮวาเดินไปที่มู่เฉียนซีและกล่าวว่า “สถานการณ์ตอนนี้อันตรายยิ่งนัก สาวน้อยซี ตอนนี้เจ้าอย่าไปต่อปากต่อคำกับอินอินก่อนจะได้หรือไม่ ตอนนี้อินอินยังตายไม่ได้”
มู่เฉียนซีได้ยินเช่นนี้ก็ตกใจถึงกับผงะเล็กน้อย “ทำไมนางถึงตายตอนนี้ไม่ได้? ”
