ในขณะที่มู่เฉียนซีเข้าไปใกล้ผลร้อยวิญญาณ นางรู้ดีว่าจะต้องเจอกับการโจมตีของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่ปกป้องผลร้อยวิญญาณนี้ แต่มู่เฉียนซีก็ได้เตรียมตัวรับมือเอาไว้แล้ว
นางโยนยาวิญญาณเม็ดสีขาวออกไปเม็ดหนึ่ง เมื่อสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ได้กลิ่นยานั้นมันก็เข้าไปกัดกินยาวิญญาณทันที จากนั้นมันก็ไม่สนใจมู่เฉียนซีเลยแม้แต่น้อย
นี่มัน……
ร่างชุดม่วงเดินเข้าไปเก็บผลร้อยวิญญาณผลนั้นมาอย่างง่ายดาย หลังจากที่นางเดินออกมาอย่างปลอดภัย อวิ๋นฮวา หนานเฉาและคนอื่น ๆ ต่างก็ตกใจผงะกันไปครู่หนึ่ง
หนานเฉากล่าวอย่างตะกุกตะกักว่า “แม่นางเฉียน ยาวิญญาณเม็ดนั้นของเจ้า……เอ่อ……ยาวิญญาณเม็ดนั้นของเจ้าอย่างน้อยก็คงจะเป็นยาวิญญาณระดับสูงใช่หรือไม่! ”
สรรพคุณดีเลิศเช่นนั้น ลักษณะของยาเม็ดนั้น อีกทั้งยังมีกลิ่นหอมอบอวลเช่นนั้น เขาไม่เชื่อเด็ดขาดว่าจะไม่ใช่ยาระดับสูง
มู่เฉียนซีกล่าว “ใช่! ยาระดับแปด สัตว์วิญญาณชอบของเหล่านี้”
“ยะ ยาระดับแปด! ” หนานเฉาได้ยินว่ายาระดับแปดก็ตกใจจนแทบจะเป็นลม ส่วนอวิ๋นฮวาก็ตกใจจนมุมปากกระตุกขึ้น เอายาระดับแปดมาให้สัตว์ศักดิ์สิทธิ์กิน บ้าไปแล้ว!
เขามักจะคิดอยู่เสมอว่าสำนักอวิ๋นเยียนของเขานั้นเป็นสำนักนิกายระดับหนึ่ง หนึ่งเดียวในเซี่ยโจว อีกทั้งเขายังเป็นถึงหัวหน้าศิษย์แห่งสำนัก เขามีทรัพยากรที่ดีที่สุดในเซี่ยโจวและสามารถใจกว้างได้อย่างเชิดหน้าชูตาเสมอ แต่ตอนนี้เมื่อเทียบกับสาวน้อยผู้นี้แล้วช่างแตกต่า
