ดิเซี่ยแข็งแกร่งอย่างมาก
— ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! —
เวลานี้ ผู้อาวุโสของสํานักอวิ๋นเยียนกระโดดออกมา “เจ้าหนู เจ้าช่างกล้าหาญนัก ถึงกับกล้าลงมือกับศิษย์คนโตของสํานักอวิ๋นเยียน”
แรงกดดันของผู้อาวุโสอย่างจักรพรรดิแห่งภูตระดับเก้าผู้นี้ ไม่ได้ทําให้จักรพรรดิเซี่ยถอยออกไป ทั้งสองคนต่อสู้อย่างไม่ยอมกัน
— ตูม! ตูม! —
เดิมทีหุบเขามรณะก็วุ่นวายมากพอแล้ว ยิ่งพวกเขาสู้กันก็ยิ่งเละยิ่งวุ่นวายเสียยิ่งกว่าโจ๊ก
ในที่สุดองครักษ์ของราชวงศ์แคว้นหนานเชาก็เก็บผลฮวาเหยียนมาได้
หนานอินถือผลฮวาเหยียนอย่างมีความสุข นางดีใจที่ตนเองจะได้กลายเป็นสตรีงามอันดับหนึ่งของทวีปเซี่ยโจวในไม่ช้านี้แล้ว
นางกล่าวว่า “พี่ใหญ่อวิ๋น ในเมื่อพวกเราได้ผลฮวาเหยียนมาแล้ว เช่นนั้นก็รีบไปกันเถอะ”
อวิ๋นฮวาเหลือบมองหนานอิน นางคิดจริง ๆ หรือว่าพวกเขาจะมาหุบเขาแห่งความตายเพียงเพื่อเก็บผลวิเศษเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่นนี้ให้นาง
อวิ๋นฮวากล่าวขึ้น “ตอนนี้ยังไปไหนไม่ได้ ดอกบัวกำเนิดเก้าวิญญาณที่แม่นางซีตามหายังหาไม่พบเลย”
หนานอิน “นางอยากหา ก็ให้นางหาไปคนเดียวสิ! พี่ใหญ่อวิ๋น พวกเราอย่าไปสนใจเด็กบ้านั่นเลย พวกเรารีบกลับไปกันเถอะ มีสัตว์วิญญาณมากมายในหุบเขามรณะแห่งนี้ อินอินกลัว…”
หนานอินมองอวิ๋นฮวาพลางทำท่าทางให้ดูน่าสงสาร แต่อวิ๋นฮวาไม่สนใจแม้แต่น้อย เขากล่าวว่า “ข้ารับปากกับแม่นางซีไว้ อย่างไรก็จะต้องทําให้ได้”
หนานอิน “พี่ใหญ่อวิ๋น นางเด็กบ
