างไม่ยอมไสหัวไปละก็ นางจะต้องฉวยโอกาสตอนที่หุบเขามรณะวุ่นวายทําให้นางตายไปโดยไร้ซึ่งซากศพ
ส่วนอวิ๋นฮวานั้นไม่จากไปอย่างแน่นอน เพราะเขามาไกลตั้งพันลี้ และเสี่ยงอันตรายมาถึงที่นี่ มิใช่เพียงเพราะผลฮวาเหยียนเพื่อความงามผลเดียว
หลังจากหยุดพักได้สักครู่ พวกเขาและคนอื่น ๆ ก็ออกเดินทางต่อไปความสามารถขององครักษ์วังหลวงแคว้นหนานเถิงนั้นธรรมดา ๆ แต่ทว่าผู้อาวุโสแห่งสำนักอวิ๋นเยียนได้ปกป้องพวกเขาอย่างแข็งกร้าวราวกับกำแพงทองแดงหน้าผาเหล็กก็มิปาน พวกเขานั้นไม่ได้รับบาดเจ็บแต่อย่างใดการโจมตีของจักรพรรดิเซี่ยในครั้งนี้ไม่สำเร็จ เขาจึงได้เปลี่ยนเส้นทางไป ซึ่งนั่นทำให้อวิ๋นฮวาพอใจเป็นอย่างมากจักรพรรดิเซี่ยมีดีที่ไหนกัน ? รอให้เขาได้เข้าไปในหอเทพเพื่อรับพลังก่อน เมื่อพลังพุ่งไปถึงขั้นจักรพรรดิแห่งภูตระดับเก้าเมื่อไหร่ จักรพรรดิเซี่ยก็มิอาจที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้สำหรับผลฮวาเหยียน มู่เฉียนซีเองก็คาดไม่ถึงว่ามันจะโผล่มาเช่นนี้ นางนั้นไม่ได้สนใจแต่อย่างใด แต่ปรากฏว่าอวิ๋นฮวากล่าวขึ้นมา“แม่สาวน้อย ผลที่ขาวราวกับหยกที่ด้านหน้านั้นคือผลร้อยวิญญาณ ข้าจะไปเก็บมาให้เจ้า แต่เจ้าต้องตอบตกลงเข้าสำนักอวิ๋นเยียนเป็นเช่นไร ?”ผลไม้วิญญาณเพียงหนึ่งผล แต่กลับคิดอยากจะให้นางเข้าสำนักอวิ๋นเยียน เขาก็ช่างคิดออกมาได้มู่เฉียนซีนั้นยังคงไม่กินเหยื่อเช่นเดิม นางกล่าว “ข้าไม่ตกลงเพราะข้าจะไปเก็บเอาเอง”“เจ้า…”หนานอินรีบกล่
