เยือน คนผู้นี้คงเป็นที่หลบร้อนอย่างยอดเยี่ยมเป็นแน่แท้
อวิ๋นฮวากล่าวขึ้น “ไม่ว่าเช่นไร ข้าจะไม่เปลี่ยนใจ”
“เหอะ! อวิ๋นฮวา เจ้ายังคงโง่เง่าหลงใหลเช่นเคย แต่ทว่าเขานั้นโง่เง่ากับอิสตรีทั้งใต้หล้าเพียงเท่านั้น” จักรพรรดิเซี่ยยิ้มเย้ยหยัน
ข้าเพียงแค่ทะเลาะกับเจ้าเล่น ข้านั้นไม่ได้สนใจในนารีเพศมาแต่ไหนแต่ไรอยู่แล้ว”
ในดวงตาของเขานั้นไม่มีคลื่นอารมณ์ใด เขาเก็บแรงกดดันของเขากลับไปและโบกมือพร้อมกล่าวขึ้น “ทหาร! วันนี้ข้าจะอยู่ที่นี่ จงปักหลักตั้งค่ายที่นี่!” อวิ๋นฮวาขมวดคิ้วแน่น จักรพรรดิเซี่ยมาปักหลักตั้งค่ายอยู่ด้านข้างเขา เกรงว่าคืนนี้คงจะไม่ได้นอนหลับอย่างสบายใจเสียแล้ว
มีเพียงสวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่าจักรพรรดิเซี่ยผู้เลือดเย็นจะไม่ลอบโจมตีตอนกลางคืน แต่ทว่าหากพวกเขาเปลี่ยนสถานที่ ก็เกรงว่าพวกเขาสำนักอวิ๋นเยียนนั้นเกรงกลัวพวกนั้น
สำนักอวิ๋นเยียนของพวกเขาเท่านั้นที่เป็นผู้ควบคุมทั้งทวีปเซี่ยโจว เหล่าราชวงศ์ใต้ดินที่จักรพรรดิเซี่ยควบคุมอยู่นั้นเป็นเพียงกลุ่มกองกำลังที่ไม่ได้พบเจอกับแสงอาทิตย์
อวิ๋นฮวากล่าว “สาวน้อย จักรพรรดิเซี่ยผู้นั้นเป็นผู้วิปริตที่เลือดเย็นอำมหิต เจ้าจงอย่าได้เข้าไปใกล้ชิดกับเขาเป็นอันขาด! สิ่งที่เขาพูดเมื่อครู่นี้ล้วนแต่เป็นการทำเพื่อหยามข้า เข้าจงอย่าได้ไปเชื่อเขา”
“อ้อ งั้นรึ ?” มู่เฉียนซีพยักหน้าอย่างเกียจคร้าน ทว่านางรู้สึกว่าสิ่งที่จักรพรรดิเซี่ยกล่าวมานั้นมีความ
