ห็นได้ชัดว่าตอนนี้หนานอินโดนพิษและหมดสติลงไปอีกครั้ง อวิ๋นฮวาจึงจำต้องเอายาวิญญาณที่ดีที่สุดออกมาเพื่อแก้พิษให้นาง
ถึงแม้ว่าหนานอินจะเป็นภาระ แต่ชายหนุ่มทั้งสองไม่อาจทิ้งนางได้ มู่เฉียนซีไม่เพียงแต่รู้สึกว่านอกจากสถานะของนางที่เป็นองค์หญิงแล้ว เกรงว่าจะเป็นเพราะนางนั้นยังมีประโยชน์มากอีกด้วย!
การเข้ามาในเทือกเขาชีชงของพวกเขานั้นมีเป้าหมายเดียวกันกับนาง แต่เกรงว่าคงจะไม่ใช่แค่การไปเอาสมุนไพรวิญญาณจากหุบเขามรณะนั้นเพียงอย่างเดียว
อวิ๋นฮวาได้แก้พิษให้กับหนานอิน ทำให้หนานอินนั้นซาบซึ้งในตัวเขามากยิ่งขึ้น!
“ข้ารู้อยู่แล้วว่าพี่ใหญ่อวิ๋นต้องเป็นห่วงข้าแน่ ๆ” พูดจบนางก็ส่งสายตาเย้ยหยันให้กับมู่เฉียนซี มุมปากมู่เฉียนซีกระตุกเล็กน้อย แล้วเกี่ยวอะไรกับนางด้วยล่ะ ?
อวิ๋นฮวาหันไปอธิบายกับมู่เฉียนซีว่า “ก่อนจะเดินทางมาที่เทือกเขาชีชง เสด็จพ่อของอินอินได้รับสั่งให้ข้าดูแลนางให้ดี ดังนั้นข้าจึงไม่อาจปล่อยให้นางเป็นอันตรายได้ สำหรับข้าแล้วนางก็เป็นแค่เด็กคนหนึ่งก็เท่านั้น”
มู่เฉียนซีพยักหน้าพลางกล่าวถาม “แล้วเมื่อไหร่จะเดินทางต่อล่ะ! ”
“เราจะออกเดินทางกันตอนนี้เลย! ”
“ตอนนี้! ” หนานอินกล่าวอย่างไม่พอใจ เดิมทีนางคิดจะพักผ่อนก่อนสักหน่อย แต่เมื่อนางเห็นสายตาของอวิ๋นฮวาจ้องมองนางเช่นนั้นแล้ว นางก็ไม่กล้าพูดอะไรมากนัก!
เส้นทางนี้ของเทือกเขาชีชง ยิ่งเดินเข้าไปลึกมากเท่าไหร่ก็ยิ่งอันตรายมากขึ้นเท่านั้น
