านางจะเป็นอัจฉริยะที่ไม่มีใครเทียบได้ก็ตาม
“องครักษ์ จับตัวผู้หญิงคนนี้ให้ข้าเดี๋ยวนี้! ”
องครักษ์เหล่านั้นของแคว้นหนานเถิงเตรียมจะลงมือกับมู่เฉียนซี ทันใดนั้นอวิ๋นฮวาก็กล่าวขึ้นว่า “เสี่ยวเฉากลายเป็นคนไร้เหตุผลไปตั้งแต่เมื่อไหร่แล้ว อินอินเป็นคนลงมือกับสาวน้อยผู้นี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า นางจึงได้โกรธถึงเพียงนี้ไง”
“ทุกคนออกไปให้หมด มีข้าอยู่ ไม่ว่าใครก็ไม่อาจแตะต้องสาวน้อยได้แม้แต่ปลายเล็บ”
ถึงแม้ว่าองครักษ์เหล่านี้จะเป็นคนของหนานเฉา แต่อวิ๋นฮวาเป็นถึงยอดฝีมือขั้นจักรพรรดิอีกทั้งยังเป็นคนที่มีบารมีและชื่อเสียงมาก ดังนั้นองครักษ์เหล่านี้จึงไม่กล้าลงมือ
หนานเฉากล่าว “เป็นหนานเฉาที่คิดไม่รอบคอบเอง” หนานเฉาดูออกแน่ชัดแล้วว่าอวิ๋นฮวาสนใจในตัวหญิงสาวผู้นี้มาก ดังนั้นเขาจึงไม่อาจทำอะไรนางได้
หนานอินร้องไห้หนักมาก “ฮือ ๆ ๆ ๆ! พี่ใหญ่อวิ๋น นึกไม่ถึงเลยว่าท่านจะเข้าข้างผู้หญิงคนนี้ที่รังแกข้า ฮือ ๆ ๆ ๆ”
หนานอินวิ่งหนีออกไปด้วยความเสียอกเสียใจ อวิ๋นฮวาไม่เพียงแต่ไม่สนใจหนานอิน แถมยังไปเป็นห่วงเป็นใยมู่เฉียนซีอีก
“สาวน้อยซีอายุยังน้อยนิดแต่มีความสามารถถึงเพียงนี้ มิน่าล่ะว่าทำไมถึงได้กล้ามาผจญภัยในป่าชีชงเพียงลำพัง เพียงแต่ พลังวิญญาณแค่ขั้นราชาแห่งภูตระดับหนึ่งข้าว่ามันยังไม่พอ เจ้าผลีผลามเกินไปแล้ว” อวิ๋นฮวากล่าว ในใจเขายังคงสงสัยว่าสาวน้อยผู้นี้จะมีไพ่เด็ดอะไรที่เขายังไม่รู้อีก
มู่เฉียนซีกล่าว “ถ
