แต่ว่าสิ่งที่ทำให้อวิ๋นฮวาไม่เข้าใจก็คือ มู่เฉียนซีกลับกล่าวว่า “เจ้าไม่ได้ทำผลงาน ไม่รับเบี้ยหวัด ข้าไม่รับมันไว้ แล้วอีกอย่าง สัตว์ศักดิ์สิทธิ์นี้ก็ไม่ได้ดูงดงาม”
ปฏิเสธ!
นางกลับปฏิเสธเสีย!
หนานอินและหนานเชามองมู่เฉียนซีอย่างไม่อยากจะเชื่อ นางนั้นรู้หรือไม่ว่าสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสามคืออะไร
มีสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสามตัวหนึ่งเท่ากับมีจักรพรรดิระดับสูงผู้หนึ่งคอยคุ้มกัน และก็คงสามารถท่องไปได้ทั่วทั้งทวีปเซี่ยโจวแล้ว
อวิ๋นฮวากล่าวอย่างผิดหวัง “ในเมื่อสาวน้อยไม่ชอบก็ช่างมันเถอะ”
เมื่อกระบี่ยาวเริ่มขยับ สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ตัวนั้นก็ถูกฆ่าเสีย
“อ๊า! พี่ใหญ่อวิ๋น นางไม่ต้องการมัน ท่านก็มอบให้อินอินสิ เหตุใดจึงไปฆ่ามัน ?!” หนานอินกล่าวอย่างเจ็บช้ำใจ
หยุนฮวา “รอโอกาสดี ๆ ก่อน ข้าจะหาให้อินอินสักตัวหนึ่ง”
สายตาที่อ่อนโยนของอวิ๋นฮวาตกไปที่บนร่างของมู่เฉียนซี ยิ่งเด็กน้อยผู้นี้ทำให้เชื่องได้ยากเท่าไร เขาก็ยิ่งมีความสนใจในตัวนางมากขึ้นเท่านั้น
…
— เปรี๊ยะ! —
แสงไฟระเบิดแตกออกมากลางค่ำคืน อวิ๋นฮวาย่างเนื้อด้วยท่าทีสง่างาม เนื้อถูกย่างจนเป็นสีเหลืองทอง ดูน่ารับประทานจนหนานอินที่มองอยู่ถึงกับต้องกลืนน้ำลาย
เดิมทีนางคิดว่าอวิ๋นฮวานั้นย่างเนื้อให้นางกิน แต่ผลสุดท้ายอวิ๋นฮวากลับนำเนื้อใส่ในถาด แล้วส่งไปให้มู่เฉียนซี
เขากล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “สาวน้อยลองชิมฝีมือของข้าหน่อยเป็นเช่นไร ?”
ใบหน้าของมู
