านอินจะฝึกฝนมามากกว่านางยี่สิบปี แต่ทว่านางที่เป็นขั้นปรมาจารย์ภูตระดับเก้านั้น ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนางเลย
“คนขี้ขลาด ขี้ขลาด!” หนานอินร้องตะโกนอยู่ด้านข้าง
ขณะเดียวกัน อวิ๋นฮวากล่าวอย่างประหลาดใจ “คิดไม่ถึงเลยว่าสาวน้อยจะอายุน้อยเพียงนี้”
มู่เฉียนซีเลิกคิ้ว “ทำไมเล่า ? ข้าไม่เหมือนคนอายุสิบหกรึ ?”
“ถึงแม้ว่ารูปลักษณ์ภายนอกจะดูเหมือน แต่ว่าเจ้านั้นจิตใจเยือกเย็น เจ้ารู้เรื่องกว่าอินอินมิน้อยเลย ข้ากับเสด็จพ่อของอินอินนั้นได้สาบานเป็นพี่น้องกัน ข้าเห็นนางเป็นเพียงคนรุ่นหลังเท่านั้น สาวน้อย เจ้าจงอย่างได้เข้าใจผิด”
มู่เฉียนซีถามด้วยความสงสัย “ข้าจะต้องเข้าใจผิดอะไร ?”
เมื่อเจอเข้ากับมู่เฉียนซีที่ไม่ขำขันด้วย ก็นับได้ว่าคุณชายผู้เจ้าชู้ได้ไปแตะกับแผ่นเหล็กเข้าเสียแล้ว
ไม่เป็นไร ยังมีเวลาอีกมาก ถึงต่อให้หัวใจของสาวน้อยผู้นี้ทำจากหิน เขาก็มีวิธีที่จะทำให้มันอ่อนลง
ดวงตาของอวิ๋นฮวาส่องประกายออกมาราวกับมีอุดมการณ์ว่าจะต้องได้มา จึงทำให้มู่เฉียนซีจนปัญญา เสี่ยวหงเองก็ระเบิดอารมณ์ขึ้นมาแล้วเช่นกัน มันกล่าว “นายท่าน ให้ข้าเผาเจ้าหมอนี่เถอะ หมั่นไส้!”
นอกจากนายท่านจิ่วเยี่ยแล้ว ทุกคนที่กล้าโลภในตัวนายท่านของมัน มันล้วนนับเป็นศัตรู
อู่ตี้กล่าว “เขานั้นนับเป็นตัวอะไร คิดอยากจะได้ตัวนายท่าน ฝันไปเถอะ! มีแค่นายท่านข้าที่มีสิทธิ์อยากได้ตัวผู้อื่น ผู้อื่นคิดอยากจะได้ตัวนายท่าน ฝันไปเถอะ!”
เสี่ยวหง “เ