ญิงเป็นอย่างมาก เจ้านำนางไปให้ซ่งกั๋วอู่ แล้วข้าจะให้นางทรมานจนอยากตาย!”
“พ่ะย่ะค่ะ องค์หญิง”
เมื่อพวกเขากำลังพามู่เฉียนซีไป มู่เฉียนซีก็ตื่นขึ้นมา มู่เฉียนซีร้องขึ้นอย่างตกใจว่า “พวกเจ้าจะทำอะไร ? ปล่อยข้า!”
หนานอินตกตะลึง “เกิดอะไรขึ้น ? หญิงบ้ากลับฟื้นขึ้นมาได้ไวเช่นนี้ ผลของยาสลบนั่นแย่ไปหน่อยกระมัง!”
“ไม่ดีแล้ว…”
“รีบปิดปากนางเร็วเข้า อย่าให้อวิ๋นฮวารู้”
ในตอนนี้เอง เสียงทุ้มต่ำเสียงหนึ่งลอยมา “พวกเจ้ากำลังทำอะไร ?”
หนานอินคิดอ่านง่ายดายเกินไปเสียจริง อวิ๋นฮวาเป็นยอดฝีมือระดับจักรพรรดิ แล้วเขายังสนใจมู่เฉียนซีเป็นพิเศษ การกระทำเล็ก ๆ น้อย ๆ ของหนานอิน มีหรือจะปิดบังเขาได้
เขานั้นรู้ชัดแจ่มแจ้ง เพียงแต่ไม่ออกตัวก่อนเท่านั้นเอง ความหวังที่จะส่งมู่เฉียนซีไปยังฝูงสัตว์วิญญาณนั้นพังลงไม่เป็นท่า เขาเหมือนเทพลงมาโปรด ลงมาช่วยนาง ในตอนนี้เขาไม่กลัวเลยว่านางจะไม่หวั่นไหว เขาทำขนาดนี้นางต้องหวั่นไหวแล้ว!
แต่ทว่า… เรื่องเช่นนี้ยิ่งกลับทำให้มันพังทลายลง
แม้ว่าการกระทำเช่นนี้จะเป็นวีรบุรุษช่วยสาวงาม แต่ผลของมันกลับกันอย่างเห็นได้ชัดเจน
— ปั้ก! ปั้ก! ปั้ก! —
อวิ๋นฮวาจัดการเหล่าองครักษ์และช่วยมู่เฉียนซีไว้ แล้วจึงถามขึ้นอย่างกังวลเป็นที่สุด “สาวน้อย เป็นอย่างไรบ้าง ?”
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “ไม่เป็นไร ดูเหมือนว่าจะมีคนไม่ชอบที่ข้านั้นเข้ามาร่วมขบวนของพวกเจ้า ข้าเดินทางคนเดียวจะเป็นการดีกว่า”
