ใบหน้าของมู่เฉียนซีเยือกเย็นมาก แสดงถึงความโกรธอย่างหนัก ถึงแม้ว่าอวิ๋นฮวาจะได้แสดงบทเป็นวีรบุรุษช่วยสาวงาม แต่มู่เฉียนซีก็ไม่ติดกับเช่นเดิม
ดวงตาของอวิ๋นฮวาส่องประกายเย็นวาบออกมา “อินอิน ออกมา เจ้าไม่ต้องหลบข้า ข้ารู้ว่าเป็นเจ้า!”
หนานอินก้มหน้าลงแล้วกล่าวว่า “พี่ใหญ่อวิ๋น ข้า… ข้า…”
“เจ้าทำเรื่องเหลวไหล รีบขอโทษเฉียนซีประเดี๋ยวนี้!”
หนานอินแค่นเสียงออกมาอย่างไม่เต็มใจ “ขอโทษรึ ? ข้าเป็นถึงองค์หญิงน้อยแห่งหนานเถิง เหตุใดข้าต้องขอโทษเด็กสาวที่ไม่ทราบที่มาด้วย พี่ใหญ่อวิ๋น ท่านลำเอียง ท่านหลงเสน่ห์สาวน้อยคนนี้นางต้องใช้วิชามารชั่วช้ากับท่านแน่ วันนี้ข้าต้องฆ่านางให้ได้”
.
