ชิวหลิงกล่าวว่า “เจ้ามีความคิดที่เฉียบแหลมและว่องไว มีความสามารถมาก แต่จะว่าไป ที่เจ้าเดามันก็ถูก”
มู่เฉียนซีกล่าว “เจ้าได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่ยังเอาชีวิตรอดออกมาได้ เช่นนั้นข้าก็ต้องทำได้เช่นกัน! ”’
“ข้าก็แค่โชคดี แต่เจ้า……”
“ข้าต้องเอาผลกำเนิดเก้าวิญญาณมาให้ได้”
“ผลกำเนิดเก้าวิญญาณเป็นสมุนไพรแก้พิษร้ายแรง นี่เจ้าจะเอาไปรักษาคนเหรอ! ” ชิวหลิงสมกับที่เป็นนักปรุงยาจริง ๆ มู่เฉียนซีไม่ได้พูด แต่นางก็สามารถรู้ได้ถึงเป้าหมายของมู่เฉียนซี
“ใช่! ”
“จำเป็นต้องเสี่ยงถึงเพียงนี้เลยเหรอ? ”
“นอกจากหาผลกำเนิดเก้าวิญญาณแล้ว ข้าต้องการฝึกฝนความแข็งแกร่งด้วย ภายในเวลาสามเดือน ข้าจะต้องเพิ่มพลังวิญญาณให้เร็วที่สุด ป่าดงพงไพรที่อันตรายนั้นเหมาะสำหรับข้ามากที่สุดในตอนนี้”
ชิวหลิงกล่าว “เจ้าฉลาดหลักแหลมยิ่งนัก แล้วก็บ้ามากด้วย” โดยปกติคนทั่วไปหากแค่ไปฝึกหาประสบการณ์ก็คงไม่เลือกเส้นทางที่อันตรายเช่นนี้ ต้องเป็นคนบ้าระห่ำเท่านั้นถึงจะทำเรื่องเช่นนี้ได้
“บอกข้ามาเถอะ ว่าผลกำเนิดเก้าวิญญาณนั่นอยู่ที่ไหน! ”
“มีพู่กันกับกระดาษหรือไม่? ” ชิวหลิงกล่าวถาม
“อ๋อ มีแน่นอน” มู่เฉียนซีหยิบกระดาษและพู่กันออกมา
ชิวหลิงวาดแผนที่ให้จนเสร็จ เนื่องจากมู่เฉียนซีกำลังจะทำเรื่องที่บ้าระห่ำ ดังนั้นนางจึงวาดแผนที่ให้อย่างละเอียด
และผลกำเนิดเก้าวิญญาณนั่น อยู่กลางป่าหนานอู้
“แม่นางมู่ เจ้าคุ้นเคยกับค่ายกลหรือไม่? ”
“มีค่ายกลอย
