กหน้า “ขอรับพี่สาว ข้าขอบคุณพี่สาวมากนะ”
เมื่อหลินเอ๋อร์เอาข่าวนี้ไปบอกกับแม่ของเขา เขาก็พบว่าสีหน้าของแม่ดีขึ้นมาก หลินเอ๋อร์จึงเอ่ยถามขึ้นอย่างดีใจว่า “ท่านแม่ขอรับ อาการป่วยของท่านหายดีแล้ว หายแล้วใช่ไหมขอรับ ?!”
ชิวหลิงส่ายหน้า “เด็กโง่เอ๋ย ข้าป่วยมาตั้งนาน แล้วจะหายเร็วถึงเพียงนั้นได้อย่างไรกัน แต่ข้าจะมีเวลาอยู่กับเจ้ามากขึ้นนะเจ้าลูกชาย”
“เจ้าไปเรียกให้แม่นางมู่เข้ามาเถอะ” ชิวหลิงบอกหลินเอ๋อร์ และเมื่อมู่เฉียนซีเข้ามา นางก็กล่าวขึ้น “สาวน้อย สิ่งที่เจ้าต้องการข้ารู้ว่าอยู่ที่ไหน เพราะข้าเคยเห็นมันในที่นั้น มันอยู่ในป่าหนานอู้ แต่ที่นั่นอันตรายมาก เจ้าแน่ใจหรือว่าจะไป ?”
มู่เฉียนซี “เหตุผลที่ข้ามาที่นี่ แต่เดิมก็เพื่อข้ามภูเขาชีชงไปยังป่าหนานอู้”
สีหน้าของชิวหลิงเปลี่ยนไปอย่างมาก “เจ้าบ้าไปแล้ว ที่ชายแดนระหว่างเทือกเขาชีชงกับป่าหนานอู้ ที่นั่นเป็นหุบเขามรณะที่มีสัตว์วิญญาณน่ากลัวมาก อีกทั้งยังหลงทางได้ง่าย หากโชคไม่ดีก็จะหลงอยู่ที่นั่นตลอดชีวิต …หากเจ้าจะไปที่ป่าหนานอู้ เจ้าต้องไม่เลือกเส้นทางนั้นเด็ดขาด”
มู่เฉียนซี “ฮูหยินชิวหลิง ท่านนั้นรู้ข้อมูลมากมาย หรือว่าท่านมาจากที่นั่น ?”
.
